Ինչո՞վ է պայմանավորված իշխանության սթրեսը

Փաստ է, որ դեռ շատ ենք խոսելու կորոնավիրուսի մասին, քանի որ այն, ինչպես մասնագետներն են նշում, «դեռ իր խոսքը կասի», և վաղ է խոսել կորոնավիրուսից «ազատագրվելու» մասին։

Ինչպես հայտնի է` ԼՀԿ-ն առաջարկել է ստեղծել քննիչ հանձնաժողով, որը կուսումնասիրի կառավարության և պարետատան իրականացրած միջոցառումների արդյունավետությունը, ինչպես նաև արտակարգ դրության ժամանակահատվածում Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների սահմանափակումների արդյունավետությունն ու իրավաչափությունը։ Հանձնաժողովի կազմված կլինի 12 անդամից, որից 7 տեղն առանձնացված է «Իմ քայլի» ներկայացուցիչների համար, «Բարգավաճ Հայաստան»-ը ներկայացված է 3 պատգամավորով, «Լուսավոր Հայաստանը»՝ 2:

Կորոնավիրուսը իսկապես փորձություն էր քաղաքացիների և հատկապես նոր իշխանությունների համար։ Եվ նման իրավիճակում իշխանությունը հապաղելու ժամանակ չունի, թույլ տրված սխալներն էլ հաճախ ծանր հետևանքներ են ունենում, ինչպես եղավ կորոնավիրուսի ժամանակ։ Այսօր փաստացի համավարակից մեր երկրում 921 մարդ է մահացել, իսկ իշխանությունները դեռ խոսում են ընդդիմության սխալների, թերացումների մասին։ Մասնավորապես, նախօրեին ԱԺ փոխխոսնակ Լենա Նազարյանը հետաքրքրվել էր, թե արդյոք հանձնաժողովում կքննվեն ընդդիմության իրարամերժ հայտարարություններն այս ընթացքում:

Ըստ էության՝ խորհուրդ կտայինք, որ հակասական հայտարարություններից իշխանությունն ընդհանրապես չխոսի, հատկապես նրանք այս հարցում ռեկորդ են սահմանել, հակասական հայտարարություններ, որոշումներ և ոչ մի ներողություն։ Երկրորդ՝ իսկ ինչու պետք է ընդդիմությունը օգներ, խնայեր իշխանությանը, եթե «Իմ քայլը» ընդդիմություն լիներ՝ սպասելո՞ւ էր համավարակից մի քանի տարի անցներ, նոր սկսեր քննադատել։ Երրորդ՝ իհարկե կան և կլինեն մարդիկ, ովքեր կցանկանան պղտոր ջրում ձուկ որսալ, համաճարակային իրավիճակը օգտագործել իրենց օգտին, բայց դա էլ պայքարի մի ձև է՝ բարոյական կամ ոչ այնքան, սակայն սա բացառապես իշխանության հոգսն է։ Պետք է նկատել նաև, որ կային նաև առողջ, կառուցողական քննադատություններ, որոնք չէին ընդունվում իշխանության կողմից, այնպես որ կորոնավիրուսի դեմ պայքարին վնասելու մասին իշխանությունը թող լռի, նրանք կողքից օգնություն չէին էլ ընդունում։ Եվ վերջապես, չորրորդ՝ հանրային մեծ վստահությամբ հպարտացող և իրենց թիվ մեկ լեգիտիմ իշխանությունը համարող ուժը, եթե համարում է, որ մի քանի ընդդիմադիր գործիչների ֆեյսբուքյան գրառումները կամ ելույթները դիմակներ չկրելու մասով կարող են եղանակ փոխել, մարդկանց վարքագծի վրա ազդել, ուրեմն, իսկապես,  այդ հանրային վստահությունը մսխել են։

Ստացվում է, որ խոսքի ուժով հեղափոխություն անող ժողովուրդն այլևս չի՞ լսում իր ընտրյալներին, և մի քանի ընդդիմադիր գործիչ կարող են ապակայունացնել կորոնավիրուսի դեմ պայքարը։ Այնպես որ ընդդիմությանը մեղադրանքներ ներկայացնելուց առաջ պետք է մտածել, կորոնավիրուսի դեմ պայքարի պատասխանատուն բացառապես իշխանությունն է։

Կարեն Գասպարյան

Pressmedia.am