Զինվորի դաստիարակությունը պետք է սկսել ծառայության հենց սկզբից

Աղասի Կարապետյանն իր ֆեյսբուքյան էջում գրում է.

Ինչպես դաստիարակել զինվորին, որպեսզի գերի չընկնի

Պետք է հենց սկզբից պատրաստել զինվորին: Գործնականում մշակված են բազմաթիվ ռազմական պարապմունքներ, որոնց նպատակ ունեն կոփելու զինվորին ու պատրաստելու:

Նախ և առաջ պարապմունքների ժամանակ պետք է ՛՛գերի՛՛ վերցնել մի քանի զինվորի ու հոգեբանորեն հասնել նրան, որպեսզի հետագայում արդեն ոչ ոչ չցանկանա գերի հանձնվել և պայքարի իր ազատության համար: Եթե մինչև պարապմունքը, ասենք բոլոր զինվորներին հայտնել, որ գերի ընկնողները քայլելու են 40 կմ, ապա զինվորները ջանք ու եռանդ չեն խնայի գերի չընկնելու համար: Դա էլ հենց պետք է սպաներին: Ստիպեք գերիներին քայլել արագ ու երկար: Եթե գերիների ֆիզիկական պատրաստվածությունը բարձր է, ապա նրանք չեն տուժի, իսկ եթե ավելի թույլ են, ապա կտուժեն, բայց անպայման պետք է այդ մասին տեղյակ պահել հրամանատարին: Քայլքը իր տեսակի մեջ յուրահատուկ վարժանք է նաև:

Չմոռանանք, որ այս մարզումները որպես պատիժ չպիտի դիտարկել: Եթե զինվորը ՛՛գերի՛՛ ընկավ, նա պետք է մնա գերության մեջ, քանի դեռ իրեն չեն ազատել, կամ ինքը չի փախել: Պետք է զգան գերության մեջ մնալու ողջ վտանգավորությունը, քանի դեռ ծառայում են ու այդ ամենը զուտ մարտական պատրաստավածության համար:Գործնական պարապմունքների ժամանակ ոչ մեծ ստորաբաժանումներում պետք է անել ամեն հնարավորը գերի բռնելու համար, ընդ որում գերիներին չպետք է միանգամից բաց թողնել, այլ պահել մի երկար ժամանակ: Պետք է նաև գործի դնել ողջ հմտությունները՝ ՛՛հակառակորդին՛՛ զգուշորեն մոտենալու համար՝ կարողանալու համար գերեվարել միանգամից մի քանիսին: Փորձենք հասկանալ առաջին հայացքից դաժանություն թվացող այս մարտական պարապմունքների կարևորությունը: Նման գործողություններն իրապես նպաստում են զինվորի մոտ համարձակության, ինքնավստահության և վճռականության խորացմանը, ինչն էլ հենց կարևոր է բարձրակարգ զինվոր ունենալու համար:

Կա մի վտանգ, որ զինվորները կարող են լուրջ կռվի մեջ մտնել և հաղթելու համար ոչ միայն գործի դնեն բռունցքները, այլ նաև, ցավոք, զենքը: Եթե հրամանատարը ճկուն է ու բանիմաց, հաստատ կկարողանա ժամանակին կանգնեցնել զինվորների միջև առաջացած վեճը: Մյուս կողմից էլ հայտնի են նաև բազմաթիվ դեպքեր, երբ ավելի հմուտները կարողացել են իրենց հսկողներից խլել հրացանները և փախնել ՛՛գերությունից՛՛: Երբեմն կարելի է պարգևատրումներ նշանակել ավագների գերի վերցնելու համար, կամ գերությունից փախնելու համար: Տարբերակները շատ են, մեթոդները նույնպես, բայց խնդիրը մեկն է՝ հենց ծառայությունից առաջ և ծառայության առաջին վեց ամիսներին մարզել ու դաստիարակել զինվորին, որպեսզի նա գերի չընկնի: