Մենք լրիվ սխալ ենք ապրում մի պետության և հասարակության համար, որը օրումեջ զոհ է տալիս սահմանին
Մովսես Դեմիրճյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է .
Սահմանադրությունը որպես բարձրագույն արժեք է հռչակում մարդուն, բայց մարդը Հայաստանում ոչ մի արժեք չունի, նա ստորադասված է իբր պետական շահին, հողի գերի է, հարստանալու միջոց, ինքնահաստատվելու առիթ, բայց ոչ՝ բարձրագույն արժեք:
Փաստացի կիսապատերազմական վիճակում գտնվող պետությունն այսպես չպետք է ապրի:
Դրանում բոլոր նյութական և հոգևոր ռեսուրսները պետք է ծառայեն հերթական դիվերսիայի և հերթական զոհի բացառմանը: Եվ մեզ չպետք է սփոփի այն, որ ամեն հայ զինվորի դիմաց թշնամին եռապատիկ կամ ավելի շատ զոհ է տալիս: Դա իրենց խնդիրն է: Մեր խնդիրն այն է, որ էլ զոհ չունենանք, որ ծնողները մինչև բանակից զավակների վերադարձը կես մարդ չդառնան:
Տեսնես եվրոպական մի երկրի սահմանին որ այսքան զոհ լիներ, ի՞նչ կանեին:
Օրենքը հետևյալն է. եթե վաղն ուզում ես ունենալ այն, ինչ այսօր չունես (օր. խաղաղություն), պետք է այսօր անես այն, ինչ երեկ որոշել էիր չանել:
1
2
3
4
5
1
3
4
5
1
2
3
5
