Պերմյակովի դատավարության ռուսական շունչը

Երեկ Գյումրիի ռուսական ռազմաբազայում մեկնարկել է Ավետիսյանների ընտանիքի սպանդի գործով դատավարությունը: Նիստը տևել է մոտ երկու ժամ ու մեկ ամսով հետաձգվել է:

Հենց միայն այն փաստը, որ Հայաստանի դատարանն իր նիստերն անցկացնում է արտագնա ռեժիմով՝ բազայի տարածքում, կասկածի տակ է դնում դատարանի անկախությունը, ըստ այդմ՝ դատավարության ու դատավճռի օրինականությունը:

Դատավարության հենց առաջին օրը զգալ տվեց «ռուսական շունչը»: Օրինակ՝ տուժողների իրավահաջորդների փաստաբաններին շուրջ կես ժամ, հնարավորություն չէր տրվել մտնել դահլիճ: Հասկանալի է, որ այս ֆոնին՝ գյումրեցիները, Հայաստանի քաղաքացիներն օտարված են լինելու դատական այս գործընթացից:

Արտաքուստ տեխնիկական է թվում, սակայն դատավարության օրինականությունն ստվերում է այն հանգամանքը, որ դատական կարգադրիչներից բացի' նիստերի դահլիճում են ռուս զինվորականներ, որոնց ներկա լինելու իրավական հիմքեր լինել չեն կարող:
Կամ ինչո՞ւ Պերմյակովը պետք է երկու հանրային պաշտպան ունենա, այսինքն՝ մեր երկիրը կրկնակի վճարի իր քաղաքացիներին սպանած մարդասպանի պաշտպանության համար:

Ցավոք, սա այն դատավարություններից է, որն ավարտվելու է հարցականներով: Պերմյակովը վստահաբար ցմահ դատապարտվելու է, բայց մենք չենք իմանալու նրա հանցագործության իրական մոտիվների մասին:

Սա այն դեպքն է, որ անգամ մի դատավարությունը կարող է անդառնալի հարված հասցնել հայ-ռուսական հարաբերություններին:
Ավետիսյանների հարազատները չեն հավատում դատավարության օրինականությանը ու դա պայմանավորում են հայ-ռուսական վասալային հարաբերություններով: Այդպես է մտածում մեր հասարակության զգալի մասը, եթե ոչ' մեծամասնությունը:

Սա հատկապես պետք է հուզի Մոսկվային, որը թերագնահատում է մեր հասարակությանը' կարծելով, թե նրան վերահսկելի ու կառավարելի կարող է պահել հակառուսական «կտերով»:

Սուրեն Սուրենյանց