Ծառուկյանի «նոկդաունն» ու ազդեցության պատերազմն Աբովյանում

Աբովյանում տեղի ունենալիք քաղաքապետի ընտրությունները բավականին հետաքրքրիր զարգացումներ են խոստանում: Առաջադրված թեկնածուներից ֆավորիտ են համարվում երկուսը՝ Վահագն Գևորգյանը, ով վայելում է Գագիկ Ծառուկյանի աջակցությունն ու համակրանքը և Արթուր Հարությունյանը (Պալաչ), ում օրեր առաջ հեռացրին իշխող ՀՀԿ-ից՝ համարելով որ նա խախտել է կուսակցության կարգ ու կանոնը:

Աբովյանը մշտապես գտնվել է ԲՀԿ նախկին առաջնորդի անվերապահ ազդեցության ներքո և քաղաքական գործընթացների տրամաբանությունը հուշում է,որ այսպիսի պարադոքսալ մթնոլորտի պայմաններում, երբ իշխանությունը ոչ միայն չի սատարում սեփական կուսակցին, այլ նաև հեռացնում է նրան իր շարքերից, մրցակից թեկնածուի հաղթանակը կասկած չի հարուցում:

Սակայն քաղաքականության մեջ, ինչպես և առհասարակ կյանքում, միշտ չէ, որ գործում է տրամաբանական շղթան: Հիմնավորենք, թե ինչու: Ծառուկյանի՝ Կոտայքի մարզում՝ մասնավորապես Աբովյանում ունեցած դերը, ազդեցությունը կարելի է բաժանել երկու մասի՝ մինչև փետրվարյան հայտնի իրադարձությունները և դրանից հետո:

Նախկինում այլևս նախկին քաղաքական գործիչ Ծառուկյանը վաստակել էր Աբովյանում ամենաազդեցիկ մարդ տիտղոսը,,չենք խորանում ինչպես և ինչու: Սակայն եկավ մի պահ, երբ վերջինս որոշեց բարձրացնել ծանրաձողի կշիռը և արդեն համապետական՝ թագավորից թագավոր տիտղոսի համար պայքարում, ինչպես գիտենք, ֆիասկոյի ենթարկվեց հենց առաջին ռաունդում ՝Սերժ Սարգսյանի կողմից:

Ընդ որում, հարցը ոչ թե պարտվելն էր,այլ այն ձևը, եղանակը, մեթոդը, թե ինչպես նա պարտվեց: Իսկ պարտությունը արվեստ է, դա էլ պետք է գեղեցիկ անել, այլ ոչ թե նվաստացվել, ընկրկել և դեռ մարտը չսկսած՝ հանձնվել:

Հիմա վերադառնանք Աբովյանում տեղի ունենալիք ընտրություններին: Ժողովուրդը, ինչպես ամբողջ Հայաստանում, այնպես էլ առավել ևս Աբովյանում, ուշի ուշով հետևում էր այդ դեպքերին և բնականաբար մեծ հույսեր ուներ Ծառուկյանի հետ կապված: Եվ հիմա կարելի պատկերացնել այդ նույն ժողովրդի հիասթափությունը, ընկճվածությունը: Իսկ միգուցե այլևս պարոն Ծառուկյնաը վստահություն չի՞ ներշնչում... Դե եթե այդպես է, ուրմեն նրա և իշխանությունների աջակցությունը վայելող թեկնածուն նույնպես վստահություն ու հավատ ներշընչել չի կարող, բավական է, հոգնել ենք...

Սրանք Աբովյանում ապրող քաղաքացիների կարծիքներն ու շշուկներ են: Իհարկե, դժվար է ասել՝ արդյո՞ք ժողովուրդը իր տրամադրությունները կլեգիտիմացնի ընտրության միջոցով, սակայն վերը թվարկված տրամադրությունները հաշվի առնելով՝ հաղթելու հնարավորություն ամեն Պալաչը ունի: Նախ նրա համար, որ չի ենթարկվել սեփական կուսակցության հորդորին և առաջադրվել է (Հայաստանում կուլակաթափությունը դեռևս արդի կատեգորիա է ), և երկրորդ՝ նրա հանդեպ սկսվել է ռեպրեսիաների շարք, ինչը նշանակում է,որ, այնուամենայնիվ, մտավախություններ իշխանությունն ու Ծառուկյանը ունեն: Ի դեպ, այդ ռեպրեսիաներին Հարությունըյանը դիմակայում է բացառիկ սթափությամբ ու առանց ավելորդ էմոցիաների:

Բացի այդ, Պալաչը դիմեց հետաքրքրիր քայլի՝ մասնավորապես խոսքը գնում է Ազատություն ռադիոկայանի եթերում ֆեսյբուքյան ասուլիսին մասնակցելու մասին, այսինքն՝ անմիջականորեն շոշափելով սոցցանցերում տիրող պուլսն ու տրամադրությունները: Ընդ որում,,անձամբ ինձ համար զարմանալի էր, որ երբեք մեծ քաղաքական գործընթացների չմասնակցած գործարարը խոսում էր բավականին գրագետ ու հավասարակշռված:

Ընդհանրացնելով թեման,նշենք որ, ըստ էության, նորից բախվում ենք հայ քաղաքական վայ մշակույթի կարծրատիպերին: Ծառուկյանը իրեն զգում է դրության տերը Աբովյանում, իսկ նրա դեմ ըմբոստացած երիտասարդ ուժերը ցանկանում են Աբովյանը ազատել ծառուկյանական համակարգից:

Այնպես որ, առաջիկայում հետաքրքիր զարգացումներ են սպասվում:

Նարեկ Ադամյան