Գոռը հրաժեշտ է տվել ընկերոջը, հեռախոսը մի կողմ գցել ու պայթացրել իրեն՝ իր հետ նաև թշնամու բաշիբոզուկների

Իսկական հերոսը․․․

Ճանաչենք հերոսներին անուն առ անուն, քանի որ իրենք իրենց վարքով ու քայլով են ցույց տվել, թե ինչպիսի պետք է լինի Հայ մարտիկը․․․

Գոռ Մառլենի Այվազյան, ծնվել է Հրազդան քաղաքում 1991թ-ի օգոստոսի 7-ին։ Վանատուրի համար 6 միջնակարգ դպրոցում 8-ամյա կրթություն ստանալուց հետո մեկնել է Լեհաստան,ապա 2009 թվականին վերադարձել է հայրենիքի, որպեսզի ծառայի Հայոց բանակում։ Ծառայել է Ջրականում, 2020թ․-ի սեպտեմբերի 29-ին մեկնում է ռազմաճակատ Ջրականի ուղղություն։Հոկտեմբերի 3֊ին վիրավորում է ստանում, մի քանի ժամ սողալով փորձում է հասնել ապահով վայր։

Այդ ընթացքում կապ է հաստատում հրամանատարության հետ և օգնություն խնդրում, բայց օգնությունն ուշանում է։ Հետո կապ է հաստատում ընկերոջ հետ և պատմում մանրամասներ վիրավորում ստանալուց և մի քանի ժամ վիրավոր մնալու մասին։ Ընկերոջն ասում է ,որ գերի չի ընկնի, նռնակ ունի մոտը, կպայթեցնի եթե թշնամին հասնի իրեն։ Երկար են զրուցում, ընկերոջն ասում է, որ թշնամին արդեն հասնում է իրեն, հրաժեշտ է տվել ընկերոջը, հեռախոսը մի կողմ գցել ու պայթացրել իրեն , իր հետ նաև թշնամու բաշիբոզուկների։ Գոռի մարմինը երկար են փնտրում և վերջապես 2021թ-ի փետրվարի 17-ին հայնտում են, որ կա ԴՆԹ-ի համընկնում։ Գոռի աջ ձեռքը և գլուխը չի եղել, մեջքն ու ոտքերը ցանց, նրա դին հարազատները ճանաչել են հագուստից ու իր մոտ եղած իրերից․․․

Հերոս Գոռ Այվազյանը հանգչում է Վանատուրի եղբայրական գերեզմանատանը ։ Հավերժ փառք քեզ ՀԵՐՈՍ․․․

Կարեն Հովհաննիսյան