Ոչ բոլորն են կարող սեփական գրպանից թեկուզ 1000 դրամ տալ լրիվ անծանոթ մարդուն
Գագիկի Պետրոսյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է .
10 հանցագործից միայն մեկն է իր կեղտոտ փողերի մի մասը ուղղում բարգործությանը:
10 բիզնեսմենից միայն մեկն է իր շահույթի մի մասը ուղղում բարգործությանը:
10 աշխատողից միայն մեկն է իր վաստակի մի մասը ուղում բարեգործությանը:
10 կարիքավորից միայն մեկն է իր հացը կիսում իր նման կարիքավորի հետ
Բարեգործության թեման արծարծելուց` ես այն չեմ խառնում իդեալական պետություն ունենալու երազանքի հետ: Այո, ազնիվ իշխանության առկայության դեպքում կարիքավորների թիվը անհամեմատ քիչ կլիներ, բայց քանի որ այսօր այդպես չէ, ապա ազնվություն պահանջելուն զուգահեռ, գնահատում եմ յուրաքանչյուր բարեգործի արածը` իհարկե հասկանալով որ նրանցից շատերը այս վիճակի մեղավորության իրենց բաժինն ունեն: Ի վերջո հիվանդ երեխա ունեցողի համար բացարձակ էական չի, թե օգնություն տված գումարը հասարակ մահկանացուն է տալիս, թե որևէ հանցագործ: Սա պարադոքս չի, սա մեր կյանքի իրական պատկերն է:
Ես ողջունում եմ Փիլիսոփայությունը հոգևոր սնունդ է, որը ծայրահեղ կարիքի մեջ գտնվողի ու քաղցած մարդու համար առ ոչինչ է: բարեգործության ցանկացած դրսևորում, ի վերջո յուրաքանչյուր բարեգործ կարող է դա չանել շատ շատերի նման: Իսկ թե ով ինչ դրդապատճառներով է դա անում, անկեղծ ասած կարիքավոր մարդուն այդքան էլ հետաքրքիր չի:
Այսօր ոչ բոլորն են պատրաստ իրենց գրպանից թեկուզ 1000 դրամ տալ լրիվ անծանոթ մարդու:
Կանես դա ի սրտե, բացահայտ, փիառի համար, թաքուն, անանուն` ինձ համար միևնույն է, կարևորը որևէ մեկի մատից մի փուշ էլ դու կհանես:
1
2
3
4
5
1
3
4
5
1
2
3
5
