Ադրբեջանը ամենաբարձր մակարդակով արդեն որերորդ անգամն է հայտարարում, նույնիսկ, միջազգային ամբիոնից, որ Ռուբեն Վարդանյանը պետք է անհապաղ լքի Արցախը, նա խանգարում է վերաինտեգրմանը․ Գարիկ Ղազարյան

Մեր հանրության շրջանում ոչ անհայտ կերպարներ սկսեցին կոչեր անել, որ ավելի լավ է հլու հնազանդ ենթարկվենք նրանց պահանջներին` իրավիճակը էլ ավելի չսրելու համար, նույնիսկ, որոշ տհաս շրջանակներ փորձում նրա նշանակումով պայմանավորել Ադրբեջանի նման ագրեսիվ ու պատերազմատենչ վարքագիծը, հետաքրքիր է, որ ժամանակին նույն տրամաբանությամբ փորձում էին Նիկոլ Փաշինյանի անձով արդարացնել Ադրբեջանի ռազմատենչ պահվածքը, անգամ պատերազմը սկսելու ամբողջ մեղավորությունը փաթաթում էին Նիկոլի վզին, միայն ոչ Ալիեւի։

 

Այս ամենը կարելի էր ծիծաղելի համարել, եթե ոչ այսքան ողբերգալի լիներ։

 

Ես ինձ համար այս ամենից անհրաժեշտ հետեւություններ արեցի` մինչ Ռուբեն Վարդանյանի Արցախում հայտնվելը, ադրբեջանցիները գաղտնի ու անխոչընդոտ բանակցել են որոշ կոմերսանտների հետ եւ իդեալական վերաինտեգրաման մշակված պլանը հարթ իր հունով ընթանում էր, հիմա խաղտվել է այդ հարթ գործընթացը. դա իրենք են ասում, դա ես չեմ ասում, նրանք հասկանում են, որ դիմացինը հիմար չէ եւ նրա պահանջները շատ բարձր են լինելու։

 

Բայց մենք շարունակում ենք բավականին անհեռատես գտնվել ու զուտ այսրոպեական էմոցիաներին, քաղաքական խանդին տրվել, որոշ հավակնություններից վախենալով` իրար վրա հարձակումներ անել, մինչ այդ մոռանալով, որ մեր միակ թշնամին Ադրբեջանն է։

Մեր անհաջողություններում բոլորը շարունակում են մեղավոր լինել, բացի մեզանից...