Հայրենասիրությունը, հայրենիքի (ինչպես նաև ազգի) հանդեպ սեր լինելով, դժվար է սահմանել ու բացատրել ճիշտ այնպես, ինչպես սերը

Սևան Աղաջանյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է.

Հայրենասիրությունը, հայրենիքի (ինչպես նաև ազգի) հանդեպ սեր լինելով, դժվար է սահմանել ու բացատրել ճիշտ այնպես, ինչպես սերը։Ինձ համար դա նախևառաջ սեփական երկրի և ազգի հանդեպ ծառայության ոգով լցված լինելն է և այն գիտակցությունը, որ դու միայն քեզ համար չես ապրում և որ, եթե անհրաժեշտ է, սեփական շահդ պետք է զոհաբերես ընդհանուրի շահին։

Հայրենասիրությունը սեփական լեզվի մասին հոգ տանելն է, այն չաղավաղելը, օտար անհարկի բառերով չխճողելը, հատկապես թուրքերն բառերով, սեփական զավակներին օտար անուններով չկնքելն ու հեռուստասերիալներով օտար անձնանուններ չքարոզելը, ինչը վերջերս մեծ թափ է առել։ Հայրենասիրությունը ամեն փոքրիկ նեղությունից խուսափելով՝ հայրենիքը չլքելն է։ Հայրենասիրությունը, ի վերջո, միմյանց մասին հոգ տանելն է, որ երկրում էլ որ լինենք, և միմյանց չվնասելը։ Ես չեմ տեսնում, որ մենք օգնում ենք միմյանց։ Հայաստանում՝ այս փոքրիկ երկրում, բազմաթիվ թշվառ ու աղքատ մարդիկ կան, և հարուստները թքած ունեն նրանց և նրանց խնդիրների վրա, բայց հայրենասիրական ճառեր են կարդում։

Հայրենասիրությունը պետք է նշեմ, որ դա օտարների առաջ ցուցադրվելը չէ և մեր ազգի գովաբանությունը չէ։ Թող օտարները տեսնեն մեր բարեշեն երկիրը, մեր ազգային արժանապատվությունը, մեր նվաճումները և իրենք նախաձեռնարկ լինեն մեզ գովաբանելու։