Մտորումներ սիրո մասին. երբ երեսունն անց եք...
Ցանկացած տարիք իր յուրահատկություններն ունի. սա վերաբերում է եւ սիրուն, եւ նրա ընկալմանն ինչպես երեսունն անց տղամարդկանց, այնպես էլ կանանց համար։ Սա հենց այն շրջան է, երբ կանայք եւ տղամարդիկ կարողանում են տարբերակել սերն ու սիրահարվածությունը, կիրքն ու կապվածությունը։ Հենց երեսուն տարեկանից հետո ենք մենք սկսում հստակ հասկանալ եւ հակառակ սեռին բարձրաձայնել մեր ցանկությունների, պահանջների մասին, եւ երբեմն էլ հենց այդ պատճառով հոգնեցնող ենք դառնում. հատկապես մենք՝ կանայք։
Ճիշտ է, բալզակյան տարիքի շրջանակը վերջին մի քանի տարիների ընթացքում մի քիչ ընդլայնվել է (այսօր 40 եւ ավելի մեծ կանայք են համարվում), սակայն գրավչության վերահաս կորստի վախը հանգիստ չի տալիս մարդկության գեղեցիկ սեռի ներկայացուցիչներին. մասնավորապես եթե նրանք հասցրել են ամուսնանալ եւ երեխաներ ունենալ։
Մանուկ հասակում թվում է, որ երեսուն եւ անց տարիքն արդեն ծերություն է, եւ միայն հասնելով Մոպասանի, Ֆլոբերի եւ Բալզակի հերոսների տարիքին՝ հասկանում ես, որ ամեն ինչ դեռ առջեւում է... Հատկապես եթե քո ուսերին ընտանեկան կյանքի փորձ, հասուն երեխաներ, «չօգտագործված» բարձրագույն կրթություն ունես եւ անցյալում մնացած կարիերայի առաջընթաց, ապա երեսունից հետո հասկանում ես, որ ավելի լուրջ, ավելի գեր ու սպիտակահեր չես կարող լինել։ Դու քո մասին ամեն ինչ գիտես եւ վերջապես սկսում ես սիրել եւ ընդունել քեզ այնպիսին, ինչպիսին Աստված է ստեղծել քեզ։
Ի տարբերություն երիտասարդ աղջիկների՝ երեսունն անց կանայք, ովքեր գիտակցում են, որ երիտասարդությունն ու գեղեցկությունը հարատեւ չեն, ուրիշ հայացք եւ հարաբերություններ ունեն տղամարդկանց նկատմամբ։ Միայն երեսունն անց կինը կարող է հասկանալ եւ գնահատել, որ սերը պարգեւ է։ Իսկ հիստերիա չբարձրացնող, կամակորություններից զուրկ, հանդուրժող, ափսեներ չկոտրող, այլ իր սիրո համար շնորհակալ կինը ցանկացած տղամարդու երազանքն է։ Սակայն դժբախտաբար (կամ միգուցե բարեբախտաբար) երեսունն անց ոչ բոլոր տղամարդիկ են գնահատում իրենց հասակակիցներին եւ վազելով գեղեցիկ դեմքով ու մարմնով աղջիկների (թող ինձ ներեն երիտասարդ հավերժահարսերը) ետեւից՝ շատ բաներ բաց են թողնում, քանի որ երեսունն անց կանայք գիտեն գնահատել ուշադրությունն ու հոգատարությունը եւ այն ամենը, ինչը երիտասարդ հասակում միգուցե չհասկանային։ Սա կարեւոր է դառնում հենց երեսուն տարեկանից հետո։ Այո, նա ինչպես քսան տարեկանում, այնպես էլ հիմա չգիտի, թե ինչ է ցանկանում, բայց հաստատ գիտի այն, ինչ ՉԻ ցանկանում։Այս տարիքի կինը հստակ հասկանում է, որ սիրո եւ հարաբերությունների մեջ պետք է պայքարել կենսական նշանակություն ունեցող երեւույթների համար։ Նրա ականջներն արդեն այնքան էլ հեշտ չեն խաբվում, եւ նա հիմարությունների փոխարեն պատրաստ է լսել սիրո խոսքեր, հաճոյախոսություններ, նա պատրաստ է երախտագիտությամբ ընդունել 20-25 տարեկան տղամարդու ընկերակցությունն ու հոգատարությունը, ովքեր ի տարբերություն երեսունն անց տղամարդկանց, բաց չեն թողնում իմաստուն եւ փորձառու էակների հետ շփվելու եւ իրենց երջանկացնելու հնարավորությունը։ Նրանց բնորոշ է որսորդի էությունը, նրանք դիմացինի ուշադրությունը գրավելու համար պատրաստ են ամեն քայլի։ Եվ սա իսկապես հաճելի է կանանց եւ շատ հաճախ նրանք սիրահարվում են ոչ թե տղամարդուն, այլ իրենց հանդեպ ցուցաբերած վերաբերմունքին։ Այս տարիքում տղամարդիկ հասկանում են, որ իրենց հասակակիցներին ոչնչով չեն կարող զարմացնել, եւ չեն շտապում նոր հնարքներ փնտրել «հասուն» կանանց սրտերը գերելու ու նվաճելու համար. չէ՞ որ նրանք գիտեն, որ հենց երեսունից հետո են նրանք ցանկալի, սիրելի եւ երբեմն էլ միակը դառնում... հավանաբար հենց այս փաստն էլ հանգստացնում է նրանց։
Ասում են, որ սիրո նման մեծ մտահոգություն լինում է նաեւ քառասուն տարեկան հասակում, երբ ոչ մեկին ոչինչ ապացուցելու կարիք չկա, երբ սիրում ես ոչ թե արտաքինի, դիրքի կամ ուժի համար, այլ պարզապես նրա համար, որ այդ մարդը կա, քո կողքին է. չէ որ սիրելի մարդու ներկայությունը զգալը ազատում է քեզ միայնակ լինելու վախից։
Եվ չնայած առկա կարծրատիպերին՝ սերը կարող է հյուր գալ ինչպես երիտասարդ հասակում, երբ գլուխդ պտտվում է հույզերի եւ զգացմունքների մեծ հոսքից, այնպես էլ հասուն տարիքում, երբ գիտակցում ես, որ սիրում ես եւ պարզապես վայելում ես թեթեւության այդ հաճելի զգացողությունը։
Եվա Նավասարդյան
1
2
3
4
5
1
4
2
3
4
5
