Տանում մեր էրեխեքին աղում, բերում են. զոհված զինվորը վերջին օրերին ընկճված ու թույլ է եղել

Armtimes.com-ը գրում է․

19-ամյա Դավիթ Տերտերյանը, որի դին երեկ հայտնաբերվել է Արցախի զորամասերից մեկի պահպանության տակ գտնվող մարտական դիրքում, ոգեւորությամբ ու ուրախությամբ էր 8 ամիս առաջ բանակ գնացել: Նույն տրամադրվածությամբ շարունակել էր ծառայել:

Սակայն վերջին մի քանի օրը զինծառայողն անտրամադիր է եղել՝ «դուխից ընկած»: Այսպիսի տպավորություն է ստեղծվում՝ զինծառայողի հարազատների ու ընկերների պատմածը համադրելիս:

Այսօր հայտնի դարձավ, որ Քննչական կոմիտեն քրեական գործ է հարուցել ինքնասպանության հասցնելու հոդվածով: Իրականում ինչ է եղել՝ դեռ ոչ ոք չգիտի: Մեզ հետ զրույցում հարազատները գրեթե միաբերան ուզում էին բացառել ինքնասպանության վարկածը: «Դավիթը շատ հավասարակշռված եւ կյանքը սիրող անձնավորություն էր»,- ասում էին նրանք:

Դավիթի մայրական տատիկը՝ տիկին Էմման պատմում էր.

«Հունիսի 1-ին էին ասել, որ պիտի տանեն բանակ, հետո խոսք գնաց, որ հետաձգեն՝ մինչեւ ԱՄՆ-ից հորեղբայրը գա, տեսնի, հետո գնա: Չէր ուզում: Ասում էր՝ ոչ մի հետաձգել: Ծառայության ընթացքում էլ շատ գոհ էր: Գովասանքներ էին ասում Դավիթի հասցեին, պարգեւներ էին հանձնել: Էդպիսի երեխան կարո՞ղ էր ինքնասպանություն գործել: Ուրիշ բան, որ դժկամությամբ գնար: Ես ավելի շատ կասկածում եմ իր հետ ծառայող երեխաների մեջ, որ նախանձություն լինի: Ուրիշ բան չեմ կասկածում: Աստված գիտի, թե ծառայակիցներն ինչ հարցեր են ունեցել: Բայց նա անհավասարակշիռ երեխա չէր, որ իրեն վնաս հասցներ: Ոչ էլ կռվարար էր, որ ուզենային իրեն վնասել: Նա իր կամքով էր դիրքեր բարձրացել: Իրեն ուզում էին ավելի հեշտ գործ տալ բանակում` գրագրություն եւ այլն՝ կրթված էր, բայց ինքը հրաժարվել էր դրանից: Ասում էր՝ ես ուզում եմ բարձրանալ դիրքեր: Այսինքն ավելի մոտ էր ուզում լինել սահմանին»:

Տատիկը պատմում էր նաեւ, որ ընտանիքի անդամները Դավիթի հետ վերջին անգամ դեպքից մեկ օր առաջ են խոսել: Նա ոչնչից չի դժգոհել, ընկերների անունից շնորհակալություն է հայտնել մորը՝ մի քանի օր առաջ ուղարկված համեղ ուտելիքների համար:

Եղբայրը՝ Աշոտն էլ նշեց, որ իր հետ զրույցում եղբայրն ուղղակի ասել է, որ ամեն ինչ նորմալ է, հասել են դիրքեր, տեղավորվել են նորմալ:

Ու թեեւ մեր այցելության պահին դեռ Դավիթի դին չէին բերել տուն, որտեղ այսօր երեկոյան նրա հոգեհանգիստն է լինելու, սակայն վաղ առավոտից Դավիթի կուրսընկերներն ու ընկերուհիները նրանց տանն էին: Դավիթը բանակ գնալուց առաջ սովորում էր Ավանդական բժշկության համալսարանում, ատամնաբույժ էր ուզում դառնալ: Կուրսի տղաները մեզ պատմում էին, որ երբ որ աղջիկներին հանձնարարված է եղել նկարագրել, թե ինչպիսի տղա կուզենային ունենալ իրենց կողքին՝ բոլորը բերել են Դավիթի օրինակը:

«Կյանքով լեցուն տղա էր, միշտ ապագան էր պատկերացնում, պլանավորում: Ինքը եղել է բոլորի պարծանքը, թե ուսանողության, թե դասախոսների: Ում ասում էին Դավիթ՝ ասում էր էն խելացի տղա՞ն: Ինքը միշտ աչքի է ընկել իր խելացիությամբ: Նա չէր կարող ոչ մեկի հետ կոնֆլիկտ ունենալ, մենակ մատից փուշ հանող էր: Բարձր ձայնով ծիծաղելուց չենք տեսել նույնիսկ»,- պատմում էր ընկերներից Ժորան:

Պարզվեց որ ընկերներից վերջինը Դավիթին տեսել է Ռաֆիկ Մինասյանը: Վերջինս միակն էր, ով Դավիթի տրամադրության մեջ փոփոխություն էր նկատել վերջին օրերին:

«5 օր առաջ եմ տեսել իրեն զորամասում: Գնացել էի եղբորս մոտ, միանգամից Դավիթին էլ տեսա: Ինքը անտրամադիր էր, ընկճված...Շատ հարցեր տվեցի՝ փորձեցի կորզել էդ ինֆորմացիան, թե ինչ է եղել, բայց ոչ մի բան չասաց: Ասում էր հեչ բան, ախպերս, ամեն ինչ լավ է: Վերջին մարդը ես եմ ընկերներից ու հարազատներից, որ տեսել եմ իրեն: Իրեն տեսել եմ թույլ վիճակում...իրա դուխը կոտրված էր: ...Իմ կարծիքով երեւի ներքին խոհանոցի հարց էր, որը չէր կարող բարձրաձայնել»:

Ռաֆիկից հարցրինք՝ հնարավո՞ր է ծառայակիցների կամ ղեկավարության հետ խնդիր ուներ. «Չասաց: Բայց ինքն իր տեսակով էնպիսի մարդ է, չէր կարող հարցերի մեջ լինել: Հնարավոր է ոչ մեկի հետ էլ խնդիր չի ունեցել, ուղղակի չի հարմարվել ծառայությանը»:  

«Չէ, մորն ասել էր, որ գրիպ է, երեւի դրա համար էր թույլ»,- Ռաֆիկին ուղղեց Դավիթի տատը:

«Նա հավասարակշռված էր, լուրջ էր, կայացած էր, մեծ հեռանկարներ ուներ ապագայում, չէր կարող նման մարդը նման քայլի գնալ: Էդտեղ ուրիշ բան կա»,- տատիկի հետ համաձայնեց ընկերներից Աշոտը:

Ու նորից նույն հարցը՝ սենյակներից մեկից լսվող Դավիթի մոր ողբի եւ 2 փոքրիկ քույրերի զարմացական հայացքների ֆոնին. իսկ ի՞նչ կարող էր լինել: Ու ընդհանրապես ի՞նչ է լինում, երբ երիտասարդ, կյանքով լեցուն տղաները բանակում ինքնասպան են լինում կամ նրանց դին հայտնաբերում են ինչ-որ տեղ: Քեռին, հորեղբայրը, Դավիթենց տանը հավաքված այլ հարազատներ մեզ կոչ էին անում իրենց եւ մեզ հետաքրքրող այս հարցի պատասխանը իրենց տնից դուրս փնտրել՝ Պաշտպանության նախարարությունում, զորամասում, Քննչական կոմիտեում: «Խեղճ էրեխեքին տանում, աղում, հետ են բերում: Զորամասի խոհանոցից պետք է իմացվի ինչ է տեղի ունեցել: Մենք նորմալ երեխա ենք ուղարկել, չգիտենք ինչ է եղել: Հեշտ է, ասում են ինքնասպանություն: Սաղ ինքնասպան են լինում Հայաստանում, իրենք ինչո՞ւ չեն լինում»,- նեղսրտում էր քեռին:

Հ.Գ. Հայաստանի քննչական կոմիտեի դեպարտամենտի տեղեկատվության եւ հասարակայնության հետ կապերի բաժնից  հայտնում են, որ Առաջին կայազորային քննչական բաժնում հարուցվել է քրեական գործ ժամկետային զինծառայող Դավիթ Տերտերյանի մահվան փաստի առթիվ՝ ինքնասպանության հասցնելու հատկանիշներով: «Ձեռնարկվում են անհրաժեշտ քննչական գործողություններ՝ դեպքի բազմակողմանի, լրիվ եւ օբյեկտիվ հետազոտումն ապահովելու ուղղությամբ։ Քրեական գործի համար էական նշանակություն ունեցող հանգամանքները պարզելու համար նշանակվել են փորձաքննություններ», - ասված է հաղորդագրությունում: