Փաթթածի՝ փաթթածներն ու հայ ժողովուրդը

Արմեն Զատիկյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է.

Այսօր, արդեն թող ոչ ոք չկասկածի, որ Մարտի 1-ին Լևոն Տեր Պետրոսյանն ու իր ընկեր Սեռժիկը համատեղ ջանքերով կոտրեցին հայ ժողովրդի աչքի փուշը: Ոչ ոք թող չկասկածի, որ այդ օրվանից սկսած հայ ժողովուրդը Հայաստանով ու Սփյուռքով, այլևս չէր նստելու մինչև չտապալեր բռնապետությունը Հայաստանում: Ոչ ոք թող չկասկածի, որ եթե Լևոնը ապստամբած ժողովրդին չլքեր ու չգնար տուն քնելու իր կյանքի «ամենահանգիստ գիշերը», եթե իր ՀԱԿազգի զոմբիները գաղտնի հեառախոսակապերով պայմանավորված չշեղեին ժողովրդին ու դրա դիմաց չհայտնվեին Սեռժիկի օրենսդիրում և ռոճիկացուցակում, ապա ժողովուրդն անգլուխ չէր մնա ու կմաքրեր ավգյան ախոռները:

Սակայն ցավը նրանումն է, որ մեր միամիտ, հիպնոսացված ժողովուրդը կրկին խաբվեց ու չհասկացավ, որ Լևոնի երկրորդ գալուստը պայմանավորված էր ընդդիմադիր դաշտը զավթելու և փոշիացնելու առաքելությամբ: Որ այն, ազգի «վզին փաթթած» իր ալբանացի աշակերտներին փրկելու նպատակ էր հետապնդում, քանզի հայ ժողովրդի հանդեպ գործած բոլոր հանցանքները միասին էին իրագործել և իշխանությունը հանձնելու, արխիվները բացվելու դեպքում, այդ ամենը ջրի երես էին դուրս գալու:

Այն ժամանակ դեռ Լևոնին լավ չճանաչող խաբված ժողովուրդի մտքով անգամ չէր անցնում, որ իրեն կոտրելուց, կոտորելուց հետո, Լևոն ու իր ալբանացի աշակերտները միասին էին «անշրջելիորեն» ԵՏՄտնելու և հայ ժողովրդի նվաճած անկախությունը միասին էին իրենց տերերին ծախելու: Այն ժամանակ հայ ժողովուրդը չգիտեր, որ ծախու եռանախագահները համատեղ ջանքերով իրագործեցին իր հանդեպ կատարված ամենաստոր հանցանքը, սպանեցին իր մեջ արթնացած հույսն ու հավատը և հերթական անգամ թափեցին հայի արյունը...