Նվիրվում է կիսաբաց լուսամուտներ նախագծի հեղինակներին և Հրաչ Մուրադյաին

Սևան Աղաջանյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է.

Երկու հոգի հեռուստատեսության տաղավարում վիճում էին: Նրանցից մեկը բղավում էր.
- Ուրեմն հիմա ինձ լսի: Ինձ խաբող էսքան վախտ չի ծնվել: Եթե էսօր էտ փողերը չեն էղել, ոտերդ կջարդեմ , էղա՞վ արա: Լռիվ քեզ առար, անցար: 
Հեռվից լսվեց ռեժիսյորի ձայնը.

-Հրաչ, 10 վայրկյանից սկսում ենք եթերը: Էտ հարիֆին ասա՝ թող գնա:

Հրաչը շարունակում էր բղավել.
- Դավայ, հելար ստից:

Անծանոթը հեռացավ բեմից: Հրաչը դեմքի արտահայտությունը փոխեց , նայեց տեսախցիկին և սկսեց իր սովորական ճառը.

- Բարի երեկո, հարգելի հեռուստադիտողներ : A-tv-ի եթերում երկրի ամենասկադնալային թոկ շոուն է: Այսօր մենք խոսելու ենք Վերին Բփռեջ գյուղում տեղի ունեցած միջադեպի մասին: Այնտեղ Մանուշակ անունով մի կին իսկական իրարանցում է առաջացրել համագյուղացիների շրջանում: Նա սիրավեպեր է ունեցել գյուղի մի քանի տղամարդկանց հետ, որոնց արդյունքում նրանց ընտանիքները քանդվել են: Մեր առաջին հյուրը Վերին Բփռեջ գյուղի բնակիչ, գործազուրկ Սլավիկն է:

Տաղավարում հայտնվեց Սլավիկը` ձեռքին տոպրակ: Նա հանեց կոշիկները ու ոտաբոբիկ մոտեցավ հաղորդավարին՝ բարևելով նրան.

- Բարև նաչալնիկ ջան, էս էլ քեզ իմ կողմից նվեր:

Սլավիկը տոպրակից հանեց սպիտակ նյութով բանկան ու տվեց հաղորդավարին:

- Սա ի՞նչ է: Գյուղի տնական մածու՞ն է ,- հարցրեց հաղորդավարը:
- Չէ ապո, էսի մայոնեզ ա: Ներքևի սուտի մառկետից մի քանի պաշկա առա , ճզմեցի էս բանկի մեջ:

Հաղորդավարը ձեռքը տարավ տոպրակի մեջ և այնտեղից հանեց մեկ այլ դեղնավուն բանկա:

- Իսկ սա մե՞ղր է:
- Չէ , ես քո ցավը տանեմ, էս քո համար չի. էսի անալիզներս ա : Պտի վաղը տանեմ քաղքի հոսպիտալ:

Սլավիկը տեղավորվեց հարմարավետ բազկաթոռին:

- Սլավիկ, կպատմե՞ք գյուղում տեղի ունեցածի մասին:

- Պրիզ:

- Սլավիկ, ասում եմ ` կպատմե՞ք դեպքի մասին:

- Պրիզ:

- Սլավիկ, չե՞ք հասկանում` ինչ եմ ասում:

- Պրիզ:

- Ի՞նչ պրիզ: Ի՞նչ եք անընդհատ պրիզ ասում:

- Ինչի էս պոլե չուդեսը չի՞: Էս չուդեսը չի՞:

- Վայ հորս ... պարոն Սլավիկ, սա "կիսաբաց լուսամուտներ" հաղորդումն է : 

- Հաաա ... ես ձեր ցավը տանեմ: Սպասի զանգեմ կնգաս: Ալո ... կնիկ, տելեվիզռը միացրեք: Էս էն կիսաբացի լուսաբացը հաղորդումն ա ... էն ֆիկստուլ գյադեն, որ վարում ա: Էն որ վեշնի սադախլոից առած կաստյում շլվար ա հագնում:Հա-հա, հենց ինքը :

- Լավ, անցնենք հաղորդման բուն թեմային: Պարոն Սլավիկ, դուք Մանուշակի հետ քնել ե՞ք:

- Հա ոնց չեմ քնել: Էրեխա վախտ ճամբարում Մանուշակի հետ ոտ ու գլուխ քնում էինք: 

- Չէ , ճիշտ չհասկացաք: Ո՞նց ավելի պարզ ասեմ ... Դուք Մանուշակի հետ շնացել ե՞ք:

- Հա , շնացել եմ: էրկու օր առաջ գյուղապետարանի մոտ իրան տեսա, շան տեղ չդրեցի:

- Իմ ունեցած տեղեկություններով Ձեր գյուղի տղամարդիկ Մանուշակին բավականին թանկարժեք նվերներ են անում:

- Հա անում են: Օրինակ էն մեր ղասաբը` Մոսոն, ռակուշկա էր նվիրել: Յանի նամյոկ ա անում, որ Մանուշակի ականջներն իրան դուր են էկել: Էն մեր գեղի տրակտորիստը` Թորգոմը, պամադայա նվիրել. սա էլ նամյոկ ա անում իրա նվերով , որ Մանուշակի շուրթերն են իրան դուր էկել: 

- Իսկ Դուք ի՞նչ եք նվիրել, պարոն Սլավիկ:

- Ես էրկու բանկա կաթ եմ նվիրել:

- Հասկանալի է: Պարոն Սլավիկ, Մանուշակը տղա ունի: Դուք նրան ճանաչում ե՞ք:

- Հա, ոնց չեմ ճանաչում: Էտ էրեխեն ոնց որ գազի ամսական վճարի թուղթ լինի:

- Ինչու՞:

- Ով տենում , քրֆում ա:

- Լավ, իսկ Մանուշակը գյուղի տղամարդկանցից ու՞մ հետ է բոլորից մոտիկ:

- Հաա, Մանուշակը մոտ ա Ճիպոտ Վաղոյի հետ:

- Ո՞վ է, Ճիպոտ Վաղոն:

- Ճիպոտ Վաղոն մեր գեղում, էն էրեվանցիքդ ո՞նց եք ասում, հա թաղային թյուրիմացություն ա:

- Երևի նկատի ունեք` թաղային հեղինակություն:

- Հա , հենց էտ դրանից ա: Մեր գեղի կրյոստնի մեռզավեցն ա:

- Крестный отец-ը: 

- Հա հա : Վաղոն ու Մանուշակը հմի իրար հետ են: Էս Վաղոն Մանուշակին խոստացել ա, որ հետը կամուսնանա, տղուն կորդեգրի, Մանուշակի դոմիկը ռեմոնտ կանի, բախչեն կմշակի: Մանուշակն էլ միամիտ-միամիտ սպասում ա , որ Վաղոն իրա խոստումները կկատարի: Էն էլ առը հա քեզ , թե մի բան կանի:

-Ինչու՞:

-Որտև Վաղոն հանրապետական ա: Ու ասեմ քեզ ` շատ լկտի, խուժան գյադայա էտ Վաղոն: Քանի վախտ առաջ էկել ա , ասում ա՝ կնգադ էրկու ամսով տուր, տանեմ հնձեմ, այ էս այֆոն չորսը կնվիրեմ քեզ,- ասաց Սլավիկը՝ գրպանից հանելով այֆոնը:

- Պարոն Սլավիկ, Դուք Մանուշակի հետ վերջերս ոչ մի շփում չե՞ք ունեցել:

- Ունեցել եմ, ինչ մեղքս թաքցնեմ: Ինտերնետի միջումը` ադնակվասնիկ սայթում, էջ ունեմ: Որ կվասնիկով փնտրտուք տաս, գրես սլադկի խուլիգան 27, իմ էջը կբերի: Սենց մուսկուլոտ կյաժ, չախկալ տղու նկար ա: Էտ ես եմ: Ուրեմ էտ էջով մտել եմ, Մանուշակին գռեհիկ , լկտի բաներ եմ գրել: Անհարմար եմ զգում սկի հիմիկ ասեմ: 

- Օրինակ, ի՞նչ եք գրել :

- Ախր շատ գռեհիկ ա է: Ես ադաթավոր, հարգված մարդ եմ: Բայց պիտի ասեմ :Գրել եմ ` ուզում եմ քեզ այս աստղազարդ երկնքի տակ ամուր գրկել: Հետո ավելի վատ բան եմ գրել:

Գրել եմ ` այս մշուշոտ երեկոյին ուզում եմ կողքս լինես և քո ձեռքը ջերմորեն բռնեմ: Այ սենց խուժանական բաներ եմ գրել: Հիմա ամոթից գետինն եմ մտնում:

- Իսկ ի՞նչ պատասխանեց Մանուշակը Ձեր նամակին:

- Ասավ` արի մոտս, իմ չքնաղ արքայազն: Ես էլ ափալ -թափալ հելա Մանուշակենց տուն: Գնացի իրանց տուն, թուշս կծեց:

- Դուք քիչ առաջ ասում էիք, որ Մանուշակի հետ հարաբերություններ չեք ունեցել:

- Ապո, Մանուշակը չկծեց է թուշս: Իրա շունը հայաթում կապած էր, հարձակվեց վրես , ձախ թուշս կծեց. մինչև հիմա չեմ կարում նորմալ նստեմ:

- Հարգելի հեռուստադիտողներ, մեր հաղորդումը շարունակվում է: Այս պահին առաջարկում եմ տաղավար հրավիրել Վերին Բփռեջ գյուղի հովիվ Գառնիկին:

- Հա, շատ իմաստուն մարդ ա Գառնիկը, - նկատեց Սլավիկը:

Տաղավորում հայտնվեց Գառնիկը` ձեռքին այփեդ: Հաղորդավարը ձեռքով բարևեց նրան` ներկայանալով.

- Հրաչ Մուրադյան, "կիսաբաց լուսամուտներ" հաղորդում:

- Գռնո Մուսուֆյան , շահել եմ ֆեն:

Գառնիկը նստեց` ասելով.

- Ինձ մի հատ դառը Կապուչինո ու հանքային ջուր:

- Գառնիկ, այդ ի՞նչ է Ձեր ձեռքին,- ասաց հաղորդավարը` նկատի ունենալով այփեդը:

- Էսի ոչխարներիս մատյանն ա:

- Գառնիկ, կպատմե՞ք գյուղում տեղի ունեցած միջադեպի մասին: 

- Ես շատ բան չգիտեմ գյուղում տեղի ունեցածի մասին: Արձակուրդ էի: Արձակուրդի հետ կապված շատ խորը բանաստեղծություն ունեմ գրած, թույլ կտա՞ք արտասանեմ:

- Իհարկե, խնդրեմ:

- Փղիկները վարդագույն աշուն են նկարում,
Դելֆինները խիստ դեմքով վազում են փողոցով:
Փոքրիկ կատուն է լուռ պպզել կայարանում 
Ախ ինչ արագ անցան օրերը Հոկտեմբերյանում:

- Դուք Մանուշակին նվերներ արել ե՞ք:

- Հա , իհարկե արել եմ: Թերևս ամենագեղեցիկ ու անըստգյուտ նվերները ես եմ արել: Իմ բախչում ինչքան ծաղիկ ու բույս կա նվիրել եմ Մանուշակին ... բացի մեկից:

- Ինչու՞ բացի մեկից:

- Էտ մեկը ծխում եմ:

- Գառնիկ Դուք գյուղում հայտնի եք որպես բանաստեղծություններ գրող: 

- Այո, շատ ճիշտ եք նկատել: Ես թեպետ հովիվ եմ, բայցևայնպես հոգու խորքում պոետ եմ: Այդ մասին բանաստեղծություն ունեմ գրած ...

Գրող եմ ես, գրող ահավասիկ:

Գրում եմ ահա իմ ընկերների մասին:

Ռազն էր, Սամոն, Կյաժն ու Ծյոմիկը սիրուն:

Վախ, պարոն ոստիկան, ախր շատ է ցավում:

- Հարգելի հեռուստադիտողներ, ինձ նոր հայտնեցին, որ մենք ունենք հեռախոսազանգ: Ալո, Դուք եթերում եք;

Տաղավարում սկսեց լսվել անծանոթ տղամարդու ձայն.

- Բարև Ձեզ, իմ անունը Միսակ ա: Ես Վերին Բփռեջի կողի գյուղից եմ:

- Ի՞նչ է այդ գյուղի անունը,- հարցրեց հաղորդավարը:

- Կողագյուղ: Ես մի խնդրանքով եմ զանգել: Հիմա ձեր մոտ` դահլիճում, նստած ա մեր կողմերում հայտնի բանաստեղծ հովիվ Գառնիկը: Էսօր քեռի Անտոնի ծնունդն ա: 
Գառնիկը իրան լավ ա ճանաչում: Որ խնդրեմ, մի քառատող չի՞ նվիրի քեռի Անտոնին:

- Համեցեք Գառնիկ,- դիմեց հաղորդավարը Գառնիկին:

Գառնիկը պաշտոնական դեմքով ասաց.

- Հա Անտոնին հեսա երկու տող կձոնեմ:
Իմ վաղեմի ծանոթ դու Անտոն,
Կարգին մարդ էիր, դարձար ...

- Հարգելի հեռուստադիտողներ , գովազդ մեր եթերում,- ընդհատեց հաղորդավարը:

Գովազդից հետո եթերը շարունակվեց: Հաղորդավար սկսեց տալ իր հարցերը.

- Լավ Գառնիկ: Ձեր մասին Ձեր համագյուղացիները հակասակ բաներ են պատմում:

Օրինակ ` ինձ հայտնել են, որ Դուք բռնի ուժով կենդանիներին փախցնում եք ու նրանց հետ այլասեռված հարաբերությունների մեջ մտնում:

- Էտ ի՞նչ հեքիաթներ են, ի՞նչ բռնի ուժով: Ոչ մի բռնի ուժ էլ չի էղել:

- Պարոն Գառնիկ ...

- Գռնո:

- Լավ , Գռնո:

-Չէ , պարոն Գռնո:

-Պարոն Գռնո, իմ ունեցած տեղեկութուններով Դուք Մանուշակին սիրել եք:

- Հա սիրել եմ: Էտ առիթով բանաստեղծություն ունեմ գրած: Թույլ կտա՞ք արտասանեմ:

- Խնդրեմ,- չուզենալով արտաբերեց հաղորդավարը:

- Սիրելիս պետք է ուշիմ լինել:

Սիրելիս պետք է հեռուն նայել:
Մանուշակին սիրելիս պետք է զգույշ լինել , 
Թե չէ ինն ամիս անց կարող ես քաշվել:

- Շնորհակալություն , իսկ կարող եք Մանուշակի հետ կապված մի ռոմանտիկ դեպք պատմել:

-Հա հիմա մտաբերում եմ մի այդպիսի դեպք: Մեղմ քամի էր: Ես հոգնած դաշտից տուն էի գալիս: Օդը պարուրված էր սիրո երանգներով: Մեկ էլ հեռվում մի հատ շարժվող բան տեսա: Կարծեցի գելա. էկելա ոչխարներիս հոշոտի: Վազեցի վրեն գերանդիով տվի, գլուխը բացի , սպանեցի: Պարզվեց Մանուշակի քուրն էր:

- Բայց Ձեր պատմածի ի՞նչն էր ռոմանտիկ:

-Էտ օրը փետրվարի տասնչորսն էր` սուրբ Վալենտինի օրը: 

-Հարգելի հեռուստադիտողներ , ինչպես տեսնում եք, կրքերը թեժանում են: Մեր հյուրերը չկարողացան պարզաբանում մտցնել Մանուշակի հետ կապված սկանդալային միջադեպի վերաբերյալ: Այդ պատճառով առաջարկում եմ տաղավար հրավիրել Վերին Բփռեջի գյուղապետին` պարոն Սիմոնին, ով հույս ունեմ մեզ կպատմի, թե ի վերջո ինչ է տեղի ունեցել: