«Տեր Աստված, այս ի՞նչ հարցեր են ինձ տալիս…». Սոս Ջանիբեկյան

Սոս Ջանիբեկյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է .

Վերջին շրջանում բազմաթիվ հայկական կոմեդիաներ են նկարվում և բարձրանում մեծ էկրաններ։
Մի քանիսում ես ընդգրկված եմ որպես դերասան , մի քանիսում չկամ։
Երբ ֆիլմը առաջին անգամ բարձրանում է մեծ էկրանին, այդ փակ դիտման հրավիրվածների ցուցակում , գրեթե միշտ ես լինում եմ։
Ինչի համար շնորհակալ եմ ։
Բայց երբ հարցնում են.«Հավանեցի՞ր , ո՞նցն էր ֆիլմս, հըն Սոս ,լավ ֆիլմեր », կամ երբ գալիս են լրագրողները և հարցնում. «ի՞նչ կարծիք ունեք, հավանեցի՞ք, թե ոչ» և այլն.
Ես շփոտված մտածում եմ .«Տեր Աստված, այս ի՞նչ հարցեր են ինձ տալիս , նախ , ես չե՛մ եկել իմ հավանությունը տալու կամ չտալու, ես չե՛մ եկել կարծիք կազմելու կամ չկազմելու , ես եկե՛լ եմ վայելելու ընկերներիս աշխատանքը, երկրորդ, եթե գաի հավանելու - չհավանելու , ինձ հետաքրքիր է, ո՞ր սանդղակով կամ չափանիշով նկատի ունեք, կամ ինչի՞ հետ համեմատած , եթե իմ ճաշակով՝ իհարկե Ո՛Չ, չե՛մ հավանել, ես հավանել եմ ասենք համաշխարհային կինոինդուստրիայի գլուխգործոցներից օրինակ «Կնքահայր»-ը, կամ «Մեկ անգամ Ամերիկայում» կամ վերջին ֆիլմերից «Молодость»-ը և այլն և այլն , բայց ես երբեք չէի հայթայթի մեր հիմիկվա նկարահանած , մեկ տարի կյանք ունեցող ֆիլմերը , գնաի տուն, լույսերն անջատեի և կենտրոնացած նայեի։

Ախր ես չեմ կարող նույնիսկ գովալ սեփական մասնակցությամբ ֆիլմերը, ես մեծմասամբ չեմ հավանում իմ արած աշխատանքը , որովհետև չափանիշս համաշխարհայինն է։
Ես կարող եմ որակավորել հայկական շուկայի եղածների միջից լավն է, թե՞ վատը։ 
Հասկանում եմ, մեր հայկական շոու բիզնեսի մեջ բոլորս ընկերներ ենք, պետք է միմյանց գովենք , իհարկե մեծ բան ենք անում այս երկրի պայմաններում, բայց եկեք երբեք չխառնենք համաշխարհային ՃԱՇԱԿԸ մեր հիմիկվա «ճաշակով» արտադրած ֆիլմերի հետ։