Արցախից բռնի տեղահանված 87-ամյա կինը մոտ 1 տարի է չի կարողանում ՀՀ քաղաքացիություն ստանալ

Սեղմեք ԱՅՍՏԵՂ, լրացրեք օնլայն հայտը և մոռացեք հոսանքի վարձի մասին                     

2025թ.-ի ամռանն եմ փաստաթղթերս հանձնել, սակայն մինչև հիմա Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիություն չեմ ստացել։ Այս մասին «Արցախի հանրային հեռուստատեսության» եթերում ասել է Արցախից բռնի տեղահանված 87-ամյա Ստելլա Կարապետովան։

Կինը, որդու ընտանիքի հետ միասին, արցախցիների բնակապահովման աջակցության պետական ծրագրից օգտվելու համար դիմել է համապատասխան մարմիններ` դրանց վերականգնումը ընթացքավորելու։ Սակայն ամեն մի խնդրի լուծման համար ամիսներ են պահանջվում։ Նա չի հիշում, թե որտեղ են մնացել իր և ամուսնու ծննդյան վկայականները. փաստաթղթերից միայն անձնագիրն ու աշխատանքային գրքույկն է իր հետ բերել։

Հարսը՝ Էլմիրա Կարապետյանը նշում է, որ տիկին Ստելլային մերժել են, փաստաթղթերը չեն ընդունում, իսկ ամուսնության ու ծննդյան վկայականները չկան, որպեսզի վերականգնեն։ Դիմել են Աբովյանի տարածքային ՔԿԱԳ։

«Որպես կանոն դիմում ենք ՔԿԱԳ մարմիններին, որպեսզի այնտեղից հարցման տեսքով, հետո արդեն դիմումի ձևով ստանանք որևէ տեղեկատվություն։ Եվ եթե անհրաժեշտ տեղեկատվությունը Արցախից չի փոխանցվել ՀՀ տեղեկատվական բազա, այդ դեպքում մերժում ենք ստանում։ Շատ հաճախ մենք ստանում ենք հենց ՔԿԱԳ-ից պատասխան, վերականգնում ենք փաստաթղթերը։ Այդպես ավելի հեշտ է թե ֆինանսապես, թե ժամանակի առումով»,- պատմեց փաստաբան Արևիկ Մուսայելյանը։

Տիկին Ստելլայի դեպքում ՔԿԱԳ-ի մերժման որոշումը տանում է ավելի բարդ գործընթացի և ենթադրում է հավելյալ ծախսեր, առանց այդ էլ սոցիալական ծանր կացության մեջ հայտնված ընտանիքի համար։
«Բոլորս էլ գիտենք, որ արցախցիներից շատերը փաստաթղթերն իրենց հետ չեն վերցրել, նաև փաստաթղթի խնդիր է լինում նոտարական գրասենյակում իրավաբանական նշանակության փաստ հաստատելու համար, շատ հաճախ նաև վկաների հարց է լինում, որովհետև մարդիկ վկաներ չեն կարողանում բերել, որովհետև իրենց շրջապատի բոլոր մարդիկ կամ այստեղ չեն կամ տարիքով մեծ են»,- նշեց փաստաբանը։

Կնոջ ընտանիքը նախատեսում էր արագ կազմակերպել գործընթացը և հնարավորինս կարճ ժամկետում Աբովյան քաղաքում բնակարան ձեռք բերել, քանի որ բնակվարձի վճարումն օր օրի ծանրացնում է ընտանիքի սոցիալական վիճակը։

«Անհրաժեշտ ծննդյան և ամուսնության վկայականի վերականգնումը ևս խնդիր էր, որովհետև տիկին Ստելլայի ամուսնությունը կնքվել էր Ուզբեկստանում։ Դիմել ենք նոտարի, ասել են՝ գոնե մի փաստաթուղթ պիտի լինի կամ ծննդյան, կամ ամուսնության վկայական, որ մեկի միջոցով մյուսը վերականգնեն։ Քանի որ երկուսն էլ չկա դիմել ենք Արդարադատության նախարարություն, որպեսզի հարցում ուղարկեն Կենտրոնական Ասիա»,- պատմեց հարսը։

Կինն ամուսնացել ու տեղափոխվել էր Կենտրոնոկան Ասիա։ Այնտեղ 3 տարի են ապրել ու հետո վերադարձել Արցախ՝ Ստեփանակերտ։
«Միշտ ասում էի՝ ուզում եմ գնամ մեր երկիրը, ես այստեղ չեմ կարող ապրել»,- ասաց նա։

Ուզբեկստան հարցում անելը և հարցման սպասելը տևում է 10 ամսից ավելի։ 
«Սպասում ենք հարցման պատասխանին։ Լինում է գալիս է տառասխալով, հետո էլ պետք է տառասխալի վերականգմամբ զբաղվել»,- նշեց փաստաբանը։

Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիություն ունենալու հեռանկարը մոտ չէ։ Ընտանիքն այժմ երկընտրանքի առաջ է կանգնած։ Փաստաթղթերի վերականգնման գործընթացը չափազանց երկարատև է, իսկ տան վարձավճարի և նոր բնակարան ձեռք բերելուն զուգահեռ առաջացող ծախսերը մի կերպ պետք է հոգալ։ Մտածում են՝ դիմել առանց Ստելլա Կարապետովայի։

«Եթե ստացվի՝ լավ է, եթե չէ՝ փախստական կմնամ, ի՞նչ անեմ»,- ասաց կինը։

Հետևեք մեզ՝ այստեղ