Չեմ ընդունում ոչ մի արդարացում՝ կապված սահմանափակ զինամթերքի մասով. մեր զինվորը ամենաթանկ զենքից թանկ է

Կիլիկիա Հայաստանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է .

Ռազմագետ չեմ, բայց մի քիչ գլուխ եմ հանում էդ գործից... Կարդում եմ գրառումներ, վերլուծություններ, որոնք վերաբերվում են քառօրյա պատերազմին ու զարմանում, լավ, դուք էդ պահին մի ժամով չեղա՞ք ռազմադաշտում: Բաներ եք գրում, որոնք գրականության, ռազմագիտության համար է, բայց մարտի դաշտում պրակտիկորեն դա էդպես չէ: Ռազմի դաշտում չես կարող ցատկել մեկ աջ , մեկ ձախ, որ թշնամու գնդակը քեզ չդիպչի, ոնց կարող ես այնպես պատսպարվում , քողարկվում ու կրակ ես վարում...Ես չեմ ընդունում ոչ մի արդարացում՝ կապված սահմանափակ զինամթերքի մասով դիրքերում: Չեմ ընդունում ու վերջ, ձեզ պահեք ձեր գիտական մոտեցումներն ու փորձակումները, տվեք ինձ սպանեք, բայց չեմ ընդունում: Թող ամպագոռգոռ չհնչի, բայց անցել ա էն ժամանակները, որ կոչվում ա ժերտվա տալ:

Մենք դրա իրավունքը բացարձակապես չունենք, մեր զինվորը ամենաթանկ զենքից թանկ ա ու չէր խանգարի փաստացի պատերազմական իրավիճակում գտնվող երկրի դիրքերում ուստավով զենք զինամթերք տալը մի կողմ դնել ու տալ ըստ վտանգավորության աստիճանի, թշնամու (մեռնեմ չեմ ասի հակառակորդի) դիվերսիոն ներթափանցման փորձերի հաճախականութունը ցուցանիշ ընդունելով ... Ով ինձ կփորձի համոզել, որ սխալ եմ մտածում, առաջարկում եմ միասին գնանք մի վտանգավոր դիրք ու էդ նույն քանակաությամբ փամփուշտներով դիմակայենք թշնամու լայնածավալ հարձակմանը...