Ինչու՞ են պետք լինում կրկնուսույցներ...
Ուշադրության կենտրոնում
Քրիստինե Բեժանյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է.
1. Դպրոցում տարբեր առարկաների ծրագրերն այնքան հագեցած են ոչ կիրառական տեղեկույթով, որ եթե դա ամբողջությամբ լցնես միջին վիճակագրական աշակերտի գլուխը, անպայման կստանաս հիվանդ երեխա, ուստի ընտրում են 2-ը ու գնում սովորեցնողի մոտ:
2. Ելնելով մեր ազգային մենտալիտետից՝ երեխային տիրություն անել ողջ կյանքի ընթացքում, տալ մասնագիտական կրթություն կամ հաց վաստակելու հնարավորություն ու միջին ունակություն ունեցող երեխային անպայման սպրդել որևէ բուհ, անպայման կարիք է լինում մի առանձին ուսուցչի, որը երկու տարի առնվազն այդ երեխային ասենք մաթեմից քառակուսի հավասարում լուծել կսովորեցնի:
3. Ըստ այդմ, ելնելով անվճար տեղերի չնչին քանակից, ու <<մասնագիտություն>> ստանալ ցանկացողների հոծ բազմությունից, բուհն այնքան է մեծացրել իր պահանջները, որ երեխան ընդունվելու համար պարտադիր պիտի նախնական այնքան գիտելիք ունենա, որը չկորցնի հետագա տարիներին << սովորելու>> ընթացքում՝ անկապ բուհ գնալ գալով:Իհարկե դպրոցի ուսուցիչը եթե անգամ գործի դնի իր ողջ հայրենասիրության ու նվիրումի պաշարն, այդքանը անել չի կարող:
4. Կան անդաստիարակ, հղփացած երեխաներ, որոնք անկախ ամեն ինչից ուզում են վարձած ուսուցիչ ունենալ, որը գդալով իրենց բերանը կլցնի արդեն մարսած <<ուտելիքը>>:
Այնպես որ այս վիճակից դուրս գալու համար և նախարարությունը, և դպրոցը, և ծնողը պիտի միաժամանակ գործեն:
1
2
3
4
5
1
2
3
1
2
3
4
5
