Հատուկ՝ «Էդ ո՞ր արժանիքի համար են Մոսիին շտաբի պետի տեղակալ տվել» հարցն արծարծողների համար
Ուշադրության կենտրոնումԿոստանտին Տեր-Նակալյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է.
Բլին, նյուզֆիդս կարդում եմ ու նեռվայնանում։ «Էդ որ արժանիքի համար են Մոսիին շտաբի պետի տեղակալ տվել», «Էլի ղարաբաղցի են բերել», «Մոսին գիտե՜ք ով ա»... ու սենց տիպի անասուն գրառումներ ու քոմմենթներ։ Ուրեմն, հետևիից գամ.
- Մոսին կռվի ժամանակ եղել ա Մոնթեի տեղակալը, իսկ Մոնթեի զոհվելուց հետո՝ Մարտունու ՊՇ հրամանատարը, իսկ մինչև էդ, որքանով որ տեղյակ եմ, եղել ա Խորհրդային բանակի մարտական սպա ու Աֆղանական պատերազմի հերոս։
Պատերազմից հետո եղել ա ամենաուժեղ հրամանատարներից մեկը, իսկ ԼՂՀ ՊԲ հրամանատարի կարգավիճակում հասցրել ա զինվորական ծանր հանցագործությունների ու ինքնասպանությունների թիվը ՊԲ-ում համարյա 0-ի՝ էստաֆետը վերցնելով Սեյրանից։
- Ղարաբաղցի-հայաստանցի տարբերություն ու առավել ևս՝ խտրականություն մտցնողը..., երկար-բարակ չկապեմ, անասուն ա՝ լավագույն դեպքում, իսկ վատագույն դեպքում՝ ազգի դավաճան։ Ընդ որում, կապ չունի, Երևանից ա, թե Ստեփանակերտից։ Ավելացնելու ու պակասացնելու բան չունեմ։
- Բացի առաջին կետից, մի հատ բնութագրող դրվագ պատմեմ՝ ՊԲ-ում իմ ծառայությունից։
Մի անգամ, ՊԲ նորանշանակ հրամանատար Մովսես Հոկաբյանը՝ Մոսին, 2007 թվականի ամռանը գնում ա անսպասելի ստուգումով Ասկերանի պոլկ ու տեսնում ա, որ կառանտինի գումարտակի հրամանատարը պլացի ասֆալտի վրայով պո-պլաստունսկի նորակոչիկներին ա սողալ ստիպում։ Տեսարանից կատաղում ա ու զորքին հրամայում ա գնալ կուբրիկներ ու չհամարձակվել պատուհաններից նայել, իսկ հետո, շարում ա չաստի բոլոր սպաներին պլացի վրա ու բացի զորամասի հրամանատարից, ստիպում ա, որպեսզի պո-պլաստունսկի սողան նույն ասֆալտի վրայով...
Չգիտեմ Մոսին ինչ մեղքեր ունի, իսկ որ ունի, չեմ կասկածում, բայց ինքը մարտական գեներալ ա, ով զինվոր սիրող ա, իսկ դրանից ավելի կարևոր բան պատկերացնելը մեր բանակի համար՝ դժվար ա։