Մեծ պիսիմիստ փոքր քաղաքում

Տիգրանուհի Դավթյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է .

Զանգեզուրի պղնձամոլիբդենային գործարանի աշխատանքների հետևանքով կուտակվել է շուրջ 300 մլն տոննա արտադրական թափոնների պաշար, որը տարեկան ավելանում է 18-20 մլն տոննայով: 
Այս հարցը բավակնին խնդրահարույց էր, և վերջերս հավանություն էր տրվել Ողջիի, Փխրուտի, Արծվանիկի պոչամբարներում կուտակված և կուտակվող արտադրական լցակույտերի մշակման ներդրումային ծրագրի մասին օրենքին:

Այսօր կայքերից մեկի հետ զրույցի ժամանակ, Կանաչների միության նախագահ Հակոբ Սանասարյանն անդրադառնալով պոչամբարներում կուտակված թափոնների վերամշակման ծրագրին, ասել է, թե Ազգային Ժողովում քննարկվում է ոչինչ չասող երևակայական փաստաթուղթ: 
Թե ինչով է այն երևակայական, այսպես է բացատրել բնապահպանը. «Ինչ է նշանակում ներդրում, սա ի՞նչ անասնական մոտեցում է, չեմ հասկանում: Մի՞թե մեր 25 տարիների փորձը ցույց չտվեց, որ Հայաստանում մեռյալ դաշտ են ստեղծում հենց ներդրումները: Սուտ, կողոպուտ: Խոստանում են 500 մլն ներդրում, բայց հետո տեսնում ես` տակը բան չկա, հակառակը, ոչ միայն չեն ներդրել, գողացել են ու պարտքեր առաջացրել»:

Ինչպես նաև հավել, որ հիմա բնապահպանական փորձաքննությունը կաշառքով է արվում հանքարդյունաբերության հետ կապված, իսկ լսումները միակողմանի քարոզչություն են, որը ոչ մի արդյունք չի տալիս:

Հանուն արդարության պետք է ասեմ, որ համաձայն չեմ բնապահպանի կարծիքի և նրա ներկայացրած հակափաստարկի հետ, որը բնապահպանության ոլորտի հետ որևէ աղերս չուներ: Պոչամբարների վերամշակումը ոչ հանքարդյունաբերական կառույց է, և ոչ էլ արտանետումներ ունեցող ֆաբրիկա: Սա գործարան է, որը պետք է պարզապես մշակի թափոններ:

Այս ծրագիրն ունի ֆինանսական խոշոր աջակցություն` շուրջ 300 մլն ԱՄՆ դոլար: Բացի դա նշենք, որ պոչամբարների վերամշակման արդյունքում նախատեսվում է` մասսայականորեն կոմպոզիտային թելերից արտադրվել գյուղատնտեսության համար հակակարկտային ցանցեր և մոտ 400-450 հա գյուղատնտեսական հողատարածքներ կդրվեն ոռոգման տակ: Ինչպես նաև Սյունիքի մարզում նախատեսվում է ստեղծել շուրջ 1500 աշխատատեղ:

Այս հարցի շուրջ ցանկալի էր լսել բնապահպանների մասնագիտական կարծիքներ, այլ ոչ ծիծաղելի կանխատեսումներ, որոնք մասնագիտական հարթությունից դուրս են. «Ես վստահ եմ, որ նրանք նոր պոչամբար են կառուցելու և դա նշանակում է, որ մենք կունենանք ևս մեծագույն տարածք, որը կկորի»:
Սանասարյանը, նման արտահայտություն անելով, նմանվում է վատատես և դեպրեսիոն հոգեվիճակում գտնվող անձնավորության, ով ինքն իրեն ենթադրություններ է անում ու սրտնեղում:

Հասկանալի է Սանասարյանի մտավախությունը, սակայն հանրային քննարկումների ժամանակ նմանատիպ չհիմնավորված վատատեսությունը անհարմար վիճակի մեջ է դնում բնապահպանին: