Վարդանիկը ապաշխարհում է...
Ուշադրության կենտրոնում
Անի Սանոսյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է.
Մի քանի տարի առաջ Գյումրին ասոցացվում էր կրիմինալ Չիկագոյի, Սիցիլիայի և նման քաղաքների հետ: Նման տպավորության ձևավորման գործում իր «անուրանալի» ավանդն ունի քաղաքպետ Վարդան Ղուկասյանը:
Այսօր կարծես պատկերը փոխվել է. Վարդան Ղուկասյանը որոշել է, որ իշխանությունների արած աշխատանքներն անթույլատրելի են: Գյումրու նախկին քաղաքապետը կայքերից մեկի հետ զրույցի ժամանակ ասել է, որ փողոց դուրս եկած քաղաքացիները պետք է պայքարը շարունակեն մինչև վերջ, մինչև որ իրենց պահանջի հետ իշխանությունները հաշվի կնստեն:
Ղուկասյանը մասնավորապես նշել է. «Կարող եմ ասել, որ ժողովուրդը տեր չունի: Էս ժողովուրդը էսքան պատգամավոր է ընտրել, ո՞ւր են: Եթե չինովնիկ են դարձել, ուրեմն պիտի ասեն՝ ցտեսությո՞ւն ժողովրդին: Իշխանությունը պետք է պարտավորվի իր ժողովրդին տեր լինի: Ինչքան որոշում է կայացնում, տեսնում ենք՝ հակաժողովրդական է: Էդպես էլ չի կարելի. ինչ լինում է՝ մտնում են ժողովրդի գրպանը»:
Պարո՜ն Ղուկասյան,եկեք հասկանանք. փաստորեն տերը դուք էիք այս ժողովրդի, երբ զբաղեցնում էիք քաղաքապետի պաշտոն, թե՞ այն ժամանակ էլ էիք կարծում, որ ժողովուրդն անտեր է, պարզապես չէիք ցանկանում բարձրաձայնել: Չէ, որ դուք էլ էիք ընտրվել այդ նույն ժողովրդի կողմից:
Վարդան Ղուկասյանի անվան հետ կապված քրեական պատմություններն անվերջ են: Նախկին չինովնիկը ժողովրդի գրպանի մասին կոչեր անելիս մոռանում է որ երկար տարիներ ապրում էր այդ նույն «խեղճ ու կրակ» ժողովրդի հաշվին` թալանելով նրանց:
Կեղծ բարեպաշտների կարիք մեր հասարակությունը երբեք չի ունեցել: Այդպես է... ժողովրդի արյունը խմողները օրերից մի օր, երբ նորից կարոտում են «հին ու փափուկ աթոռները»` դառնում են փրկիչներ և սկսում հաճոյանալ:
Վարդան Ղուկասյանը սրան-նրան դասեր տալու ժամանակը, եթե մի փոքր ծախսեր որդու դաստիարակության վրա, ապա համոզված եղեք, որ շրջանի դատախազները ստիպված չէին լինի ամեն օր քրեական գործեր հարուցել հայր և որդի Ղուկասյանների վրա, իսկ գյումրեցի որոշ ընտանիքներ սգի մեջ չէին ապրի:
1
2
3
4
5
1
2
3
1
2
3
4
5
