Սոցիոլոգիան և յուր մայրիկը

Փաստորեն, ըստ սույն հայտարարության, Կարեն Կարապետյանը նույնքան վարկանիշ ունի Հայաստանում, որքան Կիմ Չեն Ընի համար պաշտոնապես հայտարարվում է Հյուսիսային Կորեայում: Անգամ այդ տոտալիտար երկրում, ''նամուսի բողմա'', որոշ տոկոս հակաիշխանական տարր է նկարվում: Բայց Հայաստանում, փաստորեն, այսքան ուրախ կյանքը մեզ ընկեր Կարենն է տվել...

Նույնիսկ միջին վիճակագրական տղամարդը իր տանը այդքան վարկանիշ չունի, ինչ մնաց սոված ու աղքատ երկրի վարչապետը Հայաստանում ունենա: Դիտարկենք միջին վիճակագրական տղամարդու վարկանիշի միջինացված պատկերը.

Ցածր աշխատավարձ` մինուս 20 տոկոս...
Շաբաթական մեկ - երկու անգամ հարբած տուն գալ` մինուս 13 տոկոս...
Մեկ - մեկ էն գործի թերի ու անհավես կատարում` մինուս 15 տոկոս...
Զոքանչին մի քանի անգամ շուլալելու համար` էլի մինուս մի 15 տոկոս...
Լևի-պռավի` մինուս մի 10 տոկոս...
Հարևանի հարսին աչքերով շոռել, սաղ գիշեր նարդի-բլոտ խաղալ, ուշ տուն գալ, անց կենող կարճափեշ խիզանի հետևից գրգռատոչոր հայացք` էլի մինուս մի 20 տոկոս...

Ստացվեց, որ տակը մնաց հազիվ մի յոթ տոկոս վարկանիշ` սեփական տանը, ինչ մի 86 տոկոս նկարեցիք էդ մարդու համար...

Մի արեք այդպիսի բաներ, տղաներ և աղջիկներ: Միգուցե սոցիոլոգիան չի ցանկանում, որ իր մոր հետ այդպես դաժանաբար կենակցեք:

Վարուժան Բաբաջանյան