ԴՈՒՌԸ ԿԲԱՑԵ՜Ք
Լևոն Դռնոյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է.
Ամռան փողոցում մեղրի բույր է: Շոգը կտրում եմ մեղրահացի պես ու գնում եմ այնտեղ, ուր մեր հավաքականությունն է: Յուրաքանչյուրն առնում է իր հոգին և մտնում է նրա մեջ – կրթություն ու դաստիարակություն ստանալու: Ինչպես հիմա կասեին՝ քաղաքացի դառնալու: Էս օրերին փաստվեց - հայ տեսակի հավաքական էներգիան գեղեցիկ պահուստ է: Նա սյուն է զարկում դեպի երկինք – ուղիղ դեպի Արարիչը:
Ինչպե՞ս պահել հավաքականության մաքրությունը: Դառը փորձ կա – 1988-ի Շարժման եղծումը, այս խժալուր պետականության ծնունդը: Իմաստունների դաս չունեինք, Գիտելիք ու կրողը չունեինք: Արարչի հետ խոսելը մեծ արվեստ է – այդ շնորհը չունեինք: Երկնքին սյուն զարկած մեր իղձը – ունենալ պայծառ երկիր – փլվեց այն անգամ:
Նոր Շարժումը: Հաղթելու համար ի՞նչ է պետք: Եթե ԱՐԺԱՆԻ ԵՆՔ հաղթության – մեր դուռը կզարկի Գիտելիքը, կվերականգնվի Կապը: Դրանից հետո մեր ամեն քայլը իմաստուն կլինի: Նախաձեռնող խմբին ասեմ: – Եթե այս երկրում կա մի պտղունց Իմաստություն, մի ափ Գիտելիք – նրանք կբախեն Շարժման դուռը: Ո՜վ մեր իմաստուն պատանիներ – խոնարհ ու համեստորեն կբացե՜ք դուռը:
1
2
3
4
5
1
3
4
5
1
2
3
5
