Քանի որ գրեթե բոլորդ կարծում եք, որ այս շարժումը ինքնաբուխ է, հետևաբար ամեն ոք ինքն է որոշում պայքարի տեղը և եղանակը...

Հայկ Մարգարյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է.

Քանի որ գրեթե բոլորդ կարծում եք, որ այս շարժումը ինքնաբուխ է, հետևաբար կարելի է վստահորեն ասել, որ ամեն ոք ինքն է որոշում պայքարի տեղը և եղանակը: Մեկը կարող է պայքարել բաղրամյանում, մյուսը՝ Ազատության հրապարակում, երրորդներն էլ իրենց շենքերի բակերում:

Այսինքն այստեղ կամ այնտեղ հավաքվելու ցանկացած կոչ ակտիվիստի կամ քաղաքական գործչի կողմից որակվում է ործես կազմակերպչական գործողություն: Շարժման ակտիվ պահին ակտիվ էին նաև բոլոր ակտիվիստները, ովքեր, սակայն, չգիտես ինչու խուսափում էին լիդեր կամ կազմակերպիչ որակվելուց:

Բերդ քաղաքում ժողովուրդը չկազմակերպեց որևէ բողոքի ակցիա, երևի թե այն պատճառով, որ այստեղ ավելի անհանգստացնող հարց կա. դա սահմանի կայունությունն է, ամեն վայրկյան Շամշադինի բնակիչը սպասում է կրակոցների մասին, կամ առավել վատ լուրերի: Սակայն այդուհանդերձ ակտիվորեն հետևում են Երևանում զարգացող իրադարձություններին:

Շամշադինի բնակչությունը շատ հիասթափված է, ամեն օր կարելի է լսել, տարբեր կարծիքներ, մի մասը կարծում է, թե կազմակերպիչները իշխանության կողմից ծախվեցին, մի մասը՝ որ մի քանիսը ծախվեցին, մի մասն էլ կարծում է, թե դա իշխանությունների կազմակերպածն էր, որոշներն էլ՝ որ դա մայդանանման հեղափոխության անհաջող փորձ էր:

Կարելի է վստահորեն ասել, որ բոլորն էլ ճիշտ են, բայց մասսամբ, քանի որ չի կարելի բացառել իսկապես ինքնաբուխ ոտքի ելած բնակչության լայն զանգվածի ինչպես նաև վերը նշված տկար երըույթների առկայությունը:

Ձախողման պատճառ պետք չէ փնտրել ուրիշների մեջ, այն մարդիկ, ովքեր պայքարը համարում են ինքնաբուխ պետք է շարժման թուլացման պատճառ փնտրեն սեփական եսի մեջ: