ԱՅՍ ԱՆԳԱՄ ԵՏԴԱՐՁ ՉԿԱ՜
Լևոն Դռնոյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է.
Վերջին գրությանս մեջ նկարագրած սև մարդը – պրովակատորը – որը փշրում էր Եվրոպայի դրոշները՝ այսօր սպիտակ էր հագել և դիրքավորվել էր Օպերայի հարթակի ցածում ու քննախույզ ուսումնասիրում էր ժողովրդին… Այդպես շատ է եղել – մեր սևերեսը սպիտակ է հագել: «Մատրոսսկայա տիշինայում» կոմիտեն հավատափոխ եղավ, սևացավ, բայց սպիտակ աբրեշումներ հագին՝ մեր գրկին իջավ, և նրան տարանք դեպի իշխանություն: Եվ նա փչացրեց մեր նորածիլ անկախությունը: Հայ ավյունի ծովից մնացյալը՝ վարպետ ձեռնածությամբ հակա-թյուրք գույն առավ – եվ իր հետ գերեզման տարավ 6000 հայ-արարիչներ, որ պիտի հայրենիք կառուցեին: Սա է 1988թ. Շարժման ողբերգությունը: Մենք նորից հայտնվեցինք քարեդարում:
2007-2008թ.թ. Շարժումն ավարտվեց չարի ու չարի «երկխոսությամբ» - մենք նորից ետ շպրտվեցինք:
Այս անգամ, կարծես, ուրիշ է: Այս անգամվա ազատության քանակն ուրիշ է: Աշխարհն էլ է փոխվել: Շատ բան է փոխվել: Ետդարձի ճանապարհ չկա՞: Հոգին ազատություն է ճչում, թեկուզ գիտակցությունը դեռևս քարեդարում է: Հեռվում, շատ հեռվում ցոլցոլում են ոսկեդարի առաջին ճառագայթները: «Ետդարձ չկա ՜», - ճչում է հայ հոգին: Եվ հոգուն տիտանական աշխատանք է սպասում - այս իղձը իրականացնելու համար:
1
2
3
4
5
1
3
4
5
1
2
3
5
