Շարժման «բաղրամյանական» փուլի դասերը

Վախթանգ Սիրադեղյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է.

1-ին և ամենահաջողված՝ ՌԴ և ՀՀ նախագահներին ստիպեց կատարել քայլեր և տալ խոստումներ, որ մինչ այդ կասկածահարույց էին:

2-րդ՝ կրկին վկայեց, որ սոցիալական հարցերով հնարավոր է մարդկանց հանել փողոց (1-ինը՝ պարտադիր կենսաթոշակայինն էր): Հիմա վիճարկելիները. եթե սոցիալական խնդրով փողոց ես դուրս գալիս ու չես պահանջում իշխանության հրաժարական՝ պետք է բանակցես վերջինիս հետ:

Եթե չես բանակցում ու շարունակում ես պահանջել նույնը՝ ապա կամ քեզ փողոցից հանում են և կամ դու անցնում ես իշխանության հրաժարականի խնդրին, որովհետև քո համառությունը հանդիպում է իշխանության համառությանը, և նույն պահանջով բողոքի ապագան դառնում է անորոշ: Իսկ եթե բանակցում ես, ապա ձգտում ես պոկել առավելագույնը, չնայած առկա է նաև «քցվելու» տարբերակը. վերջինս կարող է չեզոքացվել, եթե քո մեջքին շարունակում ես զգալ ժողովրդի շունչը:

Ի դեպ, քաղաքացիական շարժումը այնքան է քաղաքացիական, քանի դեռ չի պահանջել իշխանության հրաժարականը, իսկ եթե պահանջեց՝ անցնում է քաղաքականի շարքը: Միաժամանակ, քաղաքացիական շարժումը ենթադրում է բանակցություններ իշխանությունների հետ, իսկ եթե դրանք բացառվում են՝ ապա կրկին անցնում ես քաղաքական դաշտը՝ մնում է փայտն ու քարը...

Ի վերջո, փողոցային պարը իշխանափոխության չի հանգեցնում՝ վկա 2008-ի փետրվարյան վերջին օրերը. չինմաչինցի իմաստուն...