Հանրապետական կուսակցության իրականությունը

Ընտրությունների օրվամոտենալուն զուգահեռ հայաստանյան լրատվական դաշտը ակտիվորեն լցվում է տարատեսակ սոցհարցումներոմ։ Սա բնական գործընթացն է ցանկացած երկրի համար։ Սակայն որպես կանոն ժողովրդավարական հասարակակրգերում սոցհարցումները առավելապես հետազոտական բնույթ ունեն և արտահայտում են առկա իրականության մոտավոր պատկերը։ Հայաստանում սակայն իրավիճակն այլ է, այս տեղ որպես կանոն սոցհարցումները պատվիրում են քաղաքական ուժերը և հիմնականում իշխանական ուժերը, որոնք ոչ թե խնդիր ունեն հասկանալ իրական պատկերը, այլ պարզապես օգտագործում են սոցհարցումների այսպես ասած «նկարած արդյունքները» քարոզչական նպատակների համար։

Հենց այս տեսանկյունով վերջերս շրջանառվում էմի սոցհարցման իբր թե արդյունք, համաձայն որի վարչապետ Կարեն Կարապետյանը վայելում է հայաստանյան հասարակության 80 տոկոսի վստահությունն  ու համակրանքը, Տարոն Մարգարյանը 60 տոկոսի և այլն։ Այս տվյալները վիճարկելու ցանկությանը բացակյությանը զուգահեռ մեղմ ասած զարմանք են հարուցում և մի շարք հարցեր առաջադրում։ Հասկանալի է, որ Հանրապետական կուսակցությունը Կարեն Կարապետյանի ֆոնին փորձում է իրեն վարկանիշ ապահովել, սակայն մյուս կողմից տպավորություն է, թե հանրապետականները լիովին մոռացել են, թե ինչ պայմններում է հայաստանյան հասարակության գերակշիռ հատվածը, որ Հայաստանում պաշտոնապես առկա է շուրջ 17 տոկոս գործազրկություն, իրական թվերն ի դեպ շատ ավելի մեծ են, մոռացել են նաև, որ Հայաստանում կա շուրջ 35 տոկոս աղքատություն և այլն։ Նման պայմաններում բնականաբար ինչպես կարող է հասարակության 80 տոկոսը վստահել այն վարչապետին, որը ներկայացնում է վերջին 25 տարինին Հայաստանում իշխանություն եղած քաղաքական ուժին։

Ի վերջո արդյոք իշխանությունը կարծում է, թե հայաստանյան հասարակությունը չափազանց կարճ հիշողություն ունի և ի զորու չէ ռեալ գնահատական տալ ներկա իրավիճակին։ Եթե իրոք հանրապետական իշխանությունները ունեն նման մտայնություն, ապա պետք է շեշտել, որ իրականում հենց իրենք Հանրապետականներն են ապրում իրենց ստեղծած երևակայական աշխարհում, որտեղ ներկայնում են որպես ամենահեղինակավոր ուժ, որտեղ իրենք երկրի միակ հնարավոր տեր ու տիրականն են։

Այս տեղ պետք է շեշտել նաև, որ խնդիրը բոլորվին էլ վարչապետի անձը կամ դիրքը չէ, այլ այն մոտեցումը, որով մոտենում է Հանրապետական կուսակցությունը հայաստանյան հասարակությանը՝ պատվիրելով նման թվերով փսևդոսոցհարցումներ։

Սա մեղմ ասած տհաճ մթնոլորտ է ստեղծում է ընդհանուր իրավիճակում և թերևս ավելի ընգծում երկրում փոփոխությունների անհրաժեշտությունը, քանի որ հանրապետականը այլևս վերածվում է ինքնաբավ քաղաքական ուժի և կտրվում է հայաստանյան առկա իրականությունից՝ բնականաբար կորցնելով նաև սթափ գնահատելու կարողությունը։

Աղասի Մարգարյան

PressMedia.am վերլուծաբան