Ձևավորում ենք արտոնություններից շարունակական օգտվելու սպասումներ
Ուշադրության կենտրոնումՏիգրանուհի Դավթյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է.
Նախօրեին, Գործադիրը անընդունելի համարեց մի խումբ հանրապետական պատգամավորների կողմից օրենսդրական նախաձեռնության կարգով ներկայացրած «Անշարժ գույքի գույքահարկի գծով առաջացած ապառքների և տույժերի մասին» ՀՀ օրենքի նախագիծը:
Օրինագծով նախատեսվում է ֆիզիկական անձանց ազատել 2011 թվականի հունվարի 1-ից մինչև 2014 թվականի դեկտեմբերի 31-ը ընկած հաշվետու ժամանակաշրջանների համար համայնքի վարչական սահմաններում հաշվառված շինությունների համար հաշվարկված և չվճարված տույժերից:
Նախագծի հեղինակները նման անհրաժեշտությունը հիմնավորել են արտաքին և ներքին տնտեսական գործոններով պայմանավորված, բնակչության կենսամակարդակի անկման հետեւանքով շինությունների գույքահարկի ապառքների գծով առաջացած տույժերի մարման անհուսալիությամբ:
Կառավարությունը հակափաստեց, որ նման արտոնությունների կիրառությունը բնակչության մոտ ձևավորում է արտոնությունից շարունակական օգտվելու սպասումներ, ինչը հանգեցնում է բնակչության հարկա¬յին կարգապահության մակարդակի նվազեցմանը և տվյալ դեպքում գույքահարկի գծով ապառքների կուտակմանը:
Կուտակված ապառքներից և տույժերից ազատումը կարող է հանգեցնել ՀՀ համայնքների բյուջեների` գույքահարկի գծով եկամուտների նվազեցման, և որպես հետևանք պետական բյուջեի ծախսերի ավելացման` պայմանավորված Նախագծով տրամադրվող արտոնություններով նախատեսված գումարները «Համայնքի բյուջեի եկամուտները նվազեցնող` Հայաստանի Հանրապետության օրենքների կիրարկման արդյունքում համայնքի բյուջեի եկամուտների կորուստները պետության կողմից փոխհատուցելու կարգի մասին» ՀՀ օրենքով նախատեսված փոխհատուցմամբ:
Չեմ հերքում, որ սոցիալական բազմաթիվ խնդիրներ կան, շատ ընտանիքներ դժվարությամբ են հոգում հացի խնդիրը, բայց կարծում եմ, որ կուտակած ապառքներն ու տույժերը հետևանք են մեր պատասխանատվության աստիճանի, նաև նախկինում հաճախ կիրառվող անհուսալի համարվող պարտավորույունների «ներման» սպասումով: Համոզված եմ, որ նման հարկային արտոնությունները, խիստ անցանկալի են պետական մտածողության, պատասխանատվության, արդարության տեսանկյունից: Իսկ ինչպե՞ս պետք է հիմնավորենք, բարեխիղճ քաղաքացուն, իր արված վճարումների անհրաժեշտության ու անխուսափելիության տեսանկյունից:
Զարգացած երկրներում հարկերից խուսափելը համարվում է «մահացու» մեղք, և պարբերաբար տեղեկատվություն է տարածվում տարբեր բարձրաստիճան պաշտոնյաների, նույնիսկ, թագավորական ընտանիքների անդամներին հարկերից խուսափելու պատճառով և, որպես հետևանք, երկրի բյուջեին հասցված վնասի համար պատասխանատվության ենթարկելու մասին լուրերը:
Միգուցե հռետորական հնչի, բայց պետության և մասնավոր անձանց միջև վստահությունը և փոխգործակցությունը այսօրվա հրամայական է: Դա նաև վկայություն է պետականության հասունության մասին: Պետք է գիտակցենք, որ մեր վճարած հարկերը, դա յուրաքանչյուրիս մասնակցությունն է պետականաշինության գործում, և հիմքեր ունենանք հավատալու համար, որ այն կօգտագործվի նպատակային և խնամքով, ինպաստ մեր բորորիս շահերի: