"Ոչ Թալանին" շարժումը հերթական սխալ պահանջն է դրել. "Պատժել և հրաման տվող և կատարող ոստիկանին"

Ստեփան Դանիելյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է.

Սխալ պահանջն ունի քաղաքական և բարոյական բաղադրիչներ:
Քաղաքական պահով սխալը կայանում է նրանում, որ նման պահանջով ճանաչում ես հրաման տվողի "օրինական" լինելը և իր առջև պահանջներ ես դնում, որ "օրինականությունը" վերականգնվի: Եթե դա հնարավոր էր, էլ ինչի համար էր պետք փողոց փակել, պետք էր հենց սկզբից գնալ դատախազություն և պահանջել, որ ՀԵՑ-ի հարցերով զբաղվի: 

Ավագ սերնդի նախկին փորձը պետք է ցույց տար, որ նման պահանջներն որևէ արդյունքի չեն հասնում: Հակառակը, դրա հաջորդ քայլը երկխոսությունն է, իսկ առավել հաջողակների համար "կոալիցիա" կազմելը:

Հիմա ավելի կարևորի` բարոյական կողմի մաին: Փողոց փակելը քաղաքացիական անհնազանդության ակտ է, որի համար պետք է պատրաստ լինես նաև ծեծվել: Անհնազանդությունը նշանակում է, որ արդարություն չկա, այսինքն դատական համակարգը չի գործում և դրա համար ոչ թե դատարան են դիմում, այլ նման ակցիաներ են կազմակերպում: Այսինքն չես ճանաչում գործող համակարգի արդար լինելը:

Անհնազանդություն նշանակում է պատրաստ լինել պատժվել քո գործողության համար: Նման դեպքերում ծեծի վերքերով հպարտանում են, այլ ոչ թե դատախազություն գնում: