Ինչպիսին են Արփինե Հովհաննիսյանի աշխատասենյակն ու աշխատասեղանը. ֆոտոշարքը

Blognews.am-ը գրում է . 

EXCLUSIVE

Հոգեբանները պնդում են, որ մարդու մասին ավելի շատ բան կարող են պատմել նրա աշխատասենյակն ու աշխատասեղանը,  քան ինքը կպատմի իր մասին:  Նայելով մարդու աշխատանքային միջավայրին՝ կարելի է եզրահանգումներ  անել նրա անձնային հատկանիշների, հետաքրքրությունների  և  բնավորության  առավել վառ արտահայտված գծերի մասին:

BlogNews.am-ը նոր, հետաքրքրիր շարք է սկսում, որի շրջանակներում իր ընթերցողին կներկայացնի հայտնի քաղաքական և հասարակական գործիչների աշխատասենյակներն ու աշխատասեղանները: Միասին կփորձենք բացահայտել նրանց բնավորության անհայտ կողմերը:

Առաջինն այցելել ենք  ՀՀ  արդարադատության  նախարար Արփինե Հովհաննիսյանին: Աշխատասենյակն առաջինը  գրավում է իր բաց և լուսավոր գույներով, գեղեցիկ , զուսպ կահավորանքով և տարբեր անկյուններում դրված ծաղիկներով:

Ոչ մի անձնական  և ավելորդ իր աշխատասեղանին

Արփինե  Հովհաննիսյանից  առաջ  այս աշխատասենյակում  ոչ ոք չի աշխատել, այնպես որ նոր վերանորոգման  կարիք չի եղել, սենյակում ամեն ինչ իր ճաշակով և ցանկությամբ է:

Աշխատասեղանին  չես գտնի  անձնական որևէ  իր, չկան  լուսանկարներ: Տիկին նախարարն այս հարցում ինտրովերտ է. միայն  աշխատանքին վերաբերվող ամենաանհրաժեշտ  բաներն են  ձեռքի տակ և ոչ մի խանգարող ու ավելորդ իր:

«Ես  իմ  բոլոր աշխատասենյակներում  առհասարակ  ինձ  «տանն եմ զգացել»  և լուսանկարների  ու  այլ  անձնական իրերի շնորհիվ  «տնային»  մթնոլորտ  ստեղծելու կարիք չի եղել: Միայն մի քանի սիմվոլիկ հուշանվերներ ունեմ աշխատասեղանիս, որոնք պարզապես հավանել եմ բազմաթիվ այլ հուշանվերների կողքին: Օրինակ այս բուն, որպես իմաստության խորհրդանիշ, և այս A տառը, որն իմ անվան առաջին տառն է խորհրդանշում»:

«Աշխատասենյակն առաջին հերթին պետք է հարմարավետ լինի և տրամադրի աշխատել: Լինում են օրեր, երբ ես այստեղ եմ անցկացնում  12-14  ժամ, պետք է ոչինչ  չճնշի և լրացուցիչ հոգնածության պատճառ չդառնա»:

«Իմ սեղանը պարբերաբար լցվում է. սեղանիս հայտնվում են շատ թղթեր, բայց դրանք ոչ թե չարված աշխատանքի կուտակման մասին են խոսում, այլ՝  ընթացիկ  պրոցեսի մասին»:

Այս պահին տիկին նախարարի սեղանին են  «Կոռուպցիայի կանխարգելման և կոռուպցիայի կանխարգելման հարցերով մարմնի մասին»  և  «Ազդարարման մասին»  օրենքների նախագծերը:

«Հարմարավետ աշխատանքային միջավայրը ենթադրում է, որ դու պետք է քեզ շրջապատես պրոֆեսիոնալ մարդկանցով: Եվ այսօր ես կարող եմ հպարտանալ, որ արդարադատության նախարարությունում  երիտասարդ և բանիմաց մասնագետների շատ լավ թիմ է հավաքված, ովքեր  հիանալի են կատարում իրենց  աշխատանքը:»:

Գրքեր

Արփինե Հովհաննիսյանի աշխատասենյակում  ամենաշատ  տեղը  գրքերն են զբաղեցնում՝ մասնագիտական գրականությունից  մինչև  գեղարվեստական գրքեր:

«Աշխատավայրում գեղարվեստական գրքեր  կարդալու ժամանակ չունեմ: Երբեմն կարող եմ վերցնել այս գրքերից  մեկը և որևէ միտք դրա միջից վերընթերցել ու վերհիշել: Կարդում եմ տանը և աշխատանքի գալու ճանապարհին: Կարդում եմ տարբեր ժանրերի գրքեր՝ սյուռեալիզմից մինչև ռոմանտիկա, միստիկա, փիլիսոփայություն և այլն: Վերջերս նոր սովորություն է մոտս. մի քանի գիրք միաժամանակ եմ կարդում: Օրինակ այս պահին կարդում եմ  Սուն Ցզի «Ստրատեգիայի արվեստը», Ռեյ Բրեդբերիի «Մարսյան քրոնիկոնը» և Մարգարետ Թեթչեր «Պետության կառավարման արվեստը»:

Բոլոր գրքերից  զատ մշտապես  նրա սեղանին է Գրիգոր Նարեկացին:

«Ինչքան էլ կարդաս  Նարեկացի, միևնույն է այն  ամբողջությամբ չես կարող հասկանալ ու վերլուծել: Չես կարող  խորությամբ հասկանալ այն աստվածային կատարելությունը, որին նա ձգտում է»:

Ամենագեղեցիկ քաղաքական գործիչների շարքում ներառված լինելը չի պարտավորեցնում 

Հարցին, թե Արփինե Հովհաննիսյանը դիմահարդարվում է արդյոք աշխատասենյակում, տիկին նախարարը ժպտալով պատասխանեց.

«Լինում են օրեր, որ այստեղ եմ դիմահարդարվում, լինում են նաև օրեր, որ ընդհանրապես չեմ դիմահարդարվում»:

Այն փաստը, որ իրեն հաճախ  են ներառում  աշխարհի ամենագեղեցիկ երիտասարդ քաղաքական գործիչների  շարքերը, չի պարտավորեցնում միշտ դիմահարդարված  լինել:

«Այդ ամենին վերաբերվում եմ պարզապես որպես մի փաստի: Իհարկե հաճելի է, բայց միայն այդ հրապարակումները չեն, որ ինձ պարտավորեցնում են միշտ գեղեցիկ և խնամված լինել: Ես այնպիսին եմ, ինչպիսին կամ, դա իմ էությունն է, ես պետք է ներդաշնակ լինեմ ինքս ինձ հետ»:

 Ես կարծրատիպեր եմ կոտրել և ինձանից հետո եկողների համար ճանապարհ հարթել

Հայաստանում իրականությունը միշտ ավելի առաջ է, քան վերաբերմունքը:  Գուցե տեսակիս պատճառով ես քաղաքականության մեջ ամենից շատ քննարկված մարդկանցից մեկն եմ: Քննարկվել եմ երիտասարդության, արտաքին տեսքիս և սեռիս պատճառով: Ինձանից հետո շատ ավելի հեշտ է դարձել այս նույն ճանապարհով անցնելը: Ես հայ հասարակության մեջ քաղաքականությամբ զբաղվող կնոջ կերպարի  վերաբերյալ կարծրատիպեր եմ կոտրել: Ինքս էլ չեմ գիտակցել, թե ինչ մեծ և ծանր բեռ եմ իմ ուսերին վերցնում: Բայց  արդյունքում  վերցրել եմ և փորձել  չտատանվել որոշմանս մեջ:  Ինձ համար մոտիվացիա է եղել, որ ես ինչ-որ մեկի համար լավ բան եմ անում, ինչ-որ բան եմ փոխում, համակարգ եմ փոխում: Երբեք չեմ հիասթափվել և փոշմանել,  միայն հոգնել եմ, ինչն էլ  տևել է շատ կարճ:

Եթե ճանապարհ ես որոշում գնալ, կես ճանապարհից  ետդարձ չկա, միայն առաջ. Հետ տանող ճանապարհը ոչ մի տեղ չտանող ճանապարհ է:

Նյութը պատրաստեց՝ Անի Հակոբյանը

Լուսանկարները՝ Կարեն Հովհաննիսյանի