Շատ ոստիկաններ քաղաքակրթվել են, իսկ քաղակտիվիստները՝ ոչ
Ուշադրության կենտրոնումՄարատ Ստեփանյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է.
Իրավիճակը մեր աչքի առաջ փոխվում է, բայց հարաբերականորեն դրական միտումով: Խոսքս ոստիկան-քաղաքացի համագործակցության մասին է: Ոստիկանը ուժ է կիրառում օրինախախտ քաղաքացու նկատմամբ, վերջինս բողոքում է, խոսում մարդու իրավունքներից: Իրավապահն իր համար հանգիստ կանգնած ծառայություն է իրականացնում քաղաքացին հարձակվում է ոստիկաների վրա, հայհոյում, ջուր շփում, իբր թե վրեժ է լուծում:
Սա մեր իրականությունն է: Իմ կարծիքով՝ իր իրավունքերի խախտումից խոսացող քաղաքացին նախ ինքը պետք է հասկանա՝ ինչ է պահանջում, ապա և զերծ մնա իր իսկ կողմից արդեն դիմացինի իրավունքը խախտելուց, քանի որ ոստիկանն էլ է չէ մարդ, ունի իր մարդկային իրավունքները, այդ թվում նաև՝ ծառայություն իրականացնելու ընթացքում:
Այստեղ մեջբերենք մեկ փաստ, ըստ որի՝ ժողովրդավարական և մարդու իրավունքների պաշտպանությամբ գլուխ գովացող ԱՄՆ-ում, ըստ պաշտոնական տվյալների, գրեթե ամեն օր 3-ից 5 մարդ է սպանվում ոստիկանների կողմից՝ լինի ավտովթար, վրաերթ, պատահականություն, հետապնդման հետևանք, ոչ դիտավորությամբ կամ նույնիսկ դիտավորությամբ պատճառված մահ: Մասնավորապես այս ամսվա ընթացքում ոստիկանների ձեռքով ԱՄՆ-ում սպանվել է 60 քաղաքացի, իսկ ընթացիկ տարվա կտրվածքով՝ 613 մարդ:Եվ կարևոր չէ, որ այդ երկիրը բավականին մեծ է:
Ավելորդ չէր լինի նշել, որ մեր ոստիկանները վերջին ժամանակահատվածում բավական քաղաքակրթվել են, ինչը չի կարելի ասել քաղաքացիական ակտիվիստների և ընդհանրապես այս կամ այն խնդրին առնչվող բողոքի ցույցի շատ մասնակիցների մասին: Իհարկե խոսքը ոչ բոլորին է վերաբերում, բայց հիշելով վերջին ակցիների ծնունդը, թեժ ընթացքն ու սպասելի վախճանը, հասկանում ես, որ այդ գործընթացը ինչ-որ մարդկանց պետք էր, կամ այդ մարդիկ օգտվեցին առիթն իրենց շահերի իրացման տեսանկյունից: Թե ում էր դա ձեռնտու այս կոնտեքստում կարևոր չէ: Էականն այն է, որ ոստիկանությունը ողջ ընթացքում կարող էր կասեցնել ցույցը, բացել Բաղրամյան պողոտան՝ հիմք բերելով ակցիայի անօրինական լինելու հանգամանքը, բայց պետք է խոստովանենք, որ նշված գործողությունն իրականացվեց բավական կազմակերպված և առանց որևէ միջադեպի, նույնիսկ ակտիվիստները լուրջ քննադատության չենթարկեցին ոստիկանությանը:
Ժամանակն է հասկանալու, որ մենք մեկ ժողովուրդ ենք, մեկ պետություն ենք, միասնական ենք՝ լինի ոստիկան, խանութպան, բանվոր, թե՝ պաշտոնյա, պետք է հասկանանք, որ ինչ անում ենք պիտի լցվենք պատասխանատվությամբ, հանդուրժողականությամբ, չարանձնացնելով մեկի շահը մյուսից և գործենք հանուն մեր պետության մեր երեխաների պայծառ ապագայի: Այլապես, քարկոծելով և հայհոյելով միմյանց, կհասնենք միայն մեր թշնամիների նպատակների իրականացմանը: