Թրամփը վերադառնում է Մոնրոյի քաղաքականությանը

Header 23 Հունիս, 2017 23:53

ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփի վերջին շրջանի արտաքին քաղաքականությունը լուրջ հիասթափություն էր առաջացրել, երկրի, այսպես կոչված, մեկուսացման կողմնակիցների դաշտում: Սիրիա, Աֆղանստան, Հյուսիսային Կորեա, Ռուսաստան. սրանք բոլորը լուրջ արտաքին թնջուկներ են, որոնք America the first լոզունգը կրողների կարծիքով, Սպիտակ տանը ստիպում են հերթական անգամ կենտրոնանալ դրսում՝ այդկերպ փոշիացնելով ներսի հուսահատ լուսանցքից ստացված վստահության քվեն: Ամերիկյան մեդիայի փոխանցմամբ՝ անցած շաբաթ այս մարդկանց ուրախացրեց նախագահ Թրամփի նոր հրամանագիրը, որի բովանդակությունը շատ կարճ բնութագրվեց՝ Գնիր ամերիկյանը, վարձիր ամերիկացիներին: Վարչակարգն, այդպիսով, տեղական արտադրողին ու արտադրությունը պաշտպանող միջոցառումների մի ամբողջ շղթա հրապարակեց, ինչը, նախ և առաջ, պետական օղակներում կդրսևորվի: Այսուհետ, օրինակ, Թրամփի հրամանագրի համաձայն, ոչ մի պետական կառույց չի կարող կոնկրետ քվոտաներն անցնող օտարերկրյա արտադրության գնումներ անել, իսկ եթե տեղական արտադրողը թեկուզ մեկ ցենտով էժան կամ համարժեք ապրանք ու ծառայություն է առաջարկում, գերատեսչությունները պարտավոր են նրան նախապատվություն տալ:

Մի՞թե Թրամփն իսկապես վերադառնում է նախագահ Մոնրոյի՝ Ամերիկան ամերիկացիների համար հայտնի դոկտրինին՝ տարակուսում են ընդդիմադիրները, հերթական անգամ մատնացույց անելով Ազատության արձանը: Իսկ ինչո՞ւ ոչ՝ հակադարձում են նրանք, որոնք գտնում են, որ իրենք շատ էլ անելիք չունեն օվկիանոսից այն կողմ և պիտի կենտրոնանան սեփական՝ ոչ քիչ խնդիրների վրա: Հայտնի Բլումբերգը գրում է, թե այս փաստը պիտի որ անչափ գոհացնի նաև Հանրապետական միլիարդատերերին, որոնք ահռելի միջոցներ էին ծախսել Թրամփի ընտրության համար և գոհունակություն էին հայտնել Սպիտակ տան՝ մնացած աշխարհին տրվող օգնության կրճատման առիթով: Մասնավորապես՝ խոսքը Մերսերների ու Կոխերի ընտանիքի մասին է, որոք նախագահական ընտրությունների ընթացքում ցանցային տեխնոլոգիաներ կիրառեցին ընդդեմ Հիլարի Քլինթոնի և ի շահ Թրամփի: Բլումբերգի փոխանցմամբ՝ միայն Ռոբերտ Մերսերը, որը Հանրապետական կուսակցության ամենահարուստ, ամենաազդեցիկ և ռեակցիոն ներկայացուցիչներից է, պաշտոնական տվյալներով՝ 30մլն դոլար է ծախսել ընտրությունների վրա՝ միանալով Make America great again թրամփյան լոզունգին: Koch Industries–ի սեփականատերեր Չարլզ և Դավիդ Կոխերն էլ, որ 250 մլն դոլար էին ծախսել նախընտրական շրջանում, այժմ պատրաստ են հանուն նույն լոզունգի և, իհարկե, սեփական ֆինանսական շահերն առաջ տանելու նպատակով, ևս 400 մլն դոլար ծախսել ներքին օրենսդրության հաստատման համար, որպեսզի մեկուսացողները հաղթանակ տոնեն ֆինանսիստների և գլոբալիստների պատերազմում:

Ընդհանրապես, մեկուսացման քաղաքականությունը ԱՄՆ–ում երկար պատմություն ունի: Բայց դրա կարկառուն ներկայացուցիչներն, իհարկե, հարուստ հանրապետականներն են, որոնք կուսակցության շրջանակում Թեյախմության շարժում սկսեցին: Մարդիկ հավաքվում են մի բաժակ թեյի և սիրելի թխվածքաբլիթների սեղանի շուրջ՝ երազելով մեծ Ամերիկայի մասին, որի բնակիչներն այսօր, ինչպես շարժման անդամ Ջեսսի Հելմսն է կատակում, առանց ներքնաշորի կմնան, եթե Չինաստանը որոշի այլևս դրանք չարտահանել Ամերիկա: Ի դեպ, Շարժման կարկառուն ներկայացուցիչներից էր նաև Դոնալդ Թրամփը: Նրա հետ միասին՝ Ռոն և Ռենդ Փոլերը, Պատրիկ Բյուքենենը, Ջեսսի Հելմսը, Կուրտ Վելդոնը, Պոլ Վայրիխին, Ռոբերտ Տաֆտը և այլք: Անուններ, որոնց մենք դեռ կանդրադառնանք, որովհետև այս պահին, հնարավոր է, դրանք ոչինչ չեն ասում ընթերցողին: Մինչդեռ առանձին լուրերի համաձայն՝ հենց սրանց շրջանում են ձևավորվել այն քվոտաները, համաձայն որոնց՝ նաև Հայաստանն է հաջորդ տարի կրկնակի կրճատված ռազմական ու տնտեսական օգնություն ստանալու ԱՄՆ–ից: Նրանք գուցե նաև այն շարժիչ ուժը դառնան, որոնք ընդդիմանալով հանրապետական բազեներին, կնվազեցնեն նաև այն աշխարհաքաղաքական լարվածությունը, որի արդյունքում փոքր երկրները մշտապես լուրջ ցնցումների ու երկընտրանքների առջև են հայտնվում: Ճիշտ է՝ տեսակետ կա, թե բիզնեսմենների վարչակարգի հետ առավել դժվար է լեզու գտնել, քան՝ ակադեմիական իսթեբլիշմենթի, բայց նաև ակնհայտ է, որ փոխարենը նրանց հետ պայմանավորվածություններն են հստակ՝ առանց տարընթերցման հնարավորության և իրավունքի...