Ուորլիքները տափաստանային քամիների նման կգան-կգնան

Արման Խաչատրյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է.

Միշտ մի տեսակ նեղվել եմ իմ ժողովրդի փոքրաթիվ լինելու, պետության համեստ քառակուսի մետրի, անծով ու անտայգա ու, ընդհանրապես կամ աշխարհագրականորեն աննպաստ իրա-դրությունից, որ դարից երկար ձգվել ու ձգվելուն է դեռ կարծես: 

Բայց, որքան էլ տարօրինակ թվա առաջին հայացքից, գուցե հենց այս հարատև թվացող նեղությունների արդյունք է, որ մենք` հայերս բացառիկ ենք մի տեսակ ու շահեկանորեն տարբերվում ենք մյուս սոցիումներից: Մեր ընտանեկան արժեքային կորիզը` բացառիկ է, միայն մենք ունենք էսքան կուռ:

Մեր թասիբովը` իսկական թասիբով է: Մեր տաղանդավորը` հանճարեղ տաղանդավոր է: Հայրենասերն էլ` անմնացորդ հայրենասեր: Հավատքի հարցով էլ չասեմ` ողջ աշխարհից տարբեր ենք ու ազնիվ` առանց ձևականությունների: Սրանումն է գուցե հայի ուժը: Էն որ Արցախում հաղթեց ու հիմա էլ հաղթանակ է պահպանում, որ գուցե ավելի դժվար է: Ոռլիքներն էլ տափաստանային քամիների նման կգան-կգնան, հետո ուրիշ դեմերով կգան ու էլի կգնան:

Էժան ու պրիմիտիվ շահերն էլ կբախվեն մեր առարկայական սկզբունքներին ու էլ ավելի առարկայական հաղթանակներին ու ... կփշրվեն: Որովհետև երևի, մեր ապրելու մոտիվացիան է առարկայական, այլ ոչ գրաթղթերի վրա: 
մի քիչ երկար գլանակի տևողությամբ