Աuտված բժշկել է ինձ գլխի nւռուցքից. Հայ տղան պատմում է իր գերբնական հրաշքի մասին, նա պետք է մահանար, բայց նա այսօր ապրում է և առողջ է

29 Օգոստոս, 2017 14:57

Այս հրաշքը տեղի է ունեցել «Աշխարհը, ոչ մեր աչքերով» ֆեյսբուքյան էջի հիմնադիր Մովսես Աբրահամյանի կյանքում: Պատմությունն իրական է:
Պատմում է Մովսեսը.
Շարունակույթունը ստորև

Ինձ հաճախ են հարցնում, թե ինչու եմ շատ անգամ հոգևոր նյութեր կամ Աստծո հետ կապված նկարներ տեղադրում իմ էջում… Շատերն էլ վիրավորում են` ասելով, թե Աստծո անունն օգտագործում եմ շատ «հավանում» (Like) հավաքելու համար:

Բայց իրականում պատկերն այլ է` Աստված բժշկել է ինձ: Դա տեղի է ունեցել, երբ ես դեռ 15 տարեկան էի:
Ամեն ինչ հրաշալի էր մինչև այն պահը, երբ աջ ականջիս վերևում` գլխիս վրա, նկատեցի ինչ-որ ավելորդ մսագունդ: Առաջին օրերին մտածում էի, որ այն կարող է լինել մի փոքր վերք, գորտնուկ կամ էլ մի այլ բան: Բայց հաջորդ օրերի ընթացքում այն սկսեց ավելի ու ավելի մեծանալ: Որոշեցի դիմել բժշկի:
Շարունակույթունը ստորև

Հաջորդ առավոտյան արդեն հիվանդասենյակում էի: Բժիշկը ուշադիր զննեց գլուխս, ապա ասաց.

– Գնա տուն, ու վաղը ծնողիդ հետ կգաս:
Անկեղծ ասած, ես ոչինչ չէի հասկանում նրա ասածից: Երեկոյան, երբ մայրս վերադարձավ աշխատանքից, պատմեցի նրան ամբողջ եղելությունը: Առաջին բանը, որ ես նկատեցի. դա տագնապն էր մորս աչքերում:
Շարունակույթունը ստորև

Հաջորդ առավոտյան արդեն երկուսով էինք հիվանդասենյակում: Բժիշկը նորից զննեց գլուխս, ապա խնդրեց ինձ դուրս գալ հիվանդասենյակից: Մի քանի րոպե անց դուրս եկավ նաև մայրս, բայց արդեն թաց աչքերով: Ես արդեն հասկանում էի, որ ամեն ինչ լուրջ է ինձ մոտ: Բժիշկը մորս ասել էր, որ գլխիս վրա կա բարորակ ուռուցք, որը պետք է շտապ հեռացնել, որպեսզի այն չվերափոխվեր` չարորակի:

Լինելով ծանր ֆինանսական կացության մեջ՝ չէինք կարողանում հավատալ դրան: Որոշեցինք դիմել այլ բժիշկների, սակայն բոլորը նույն արձագանքն էին տալիս:
Շարունակույթունը ստորև

Չկար ավելի ցավալի բան, քան տեսնել, թե ինչպես է մայրս լաց լինելով ինձ մի հիվանդանոցից մյուսը տանում: Նախկինում հիվանդության պատճառով կորցրել էի եղբորս, մայրս չէր ցանկանում կորցնել նաև ինձ:

Երեկոյան, երբ պառկում էի քնելու, մայրս նստեց կողքս, ձեռքը դրեց գլխիս ու սկսեց լացակումած աղոթել:
Աղոթքը, որ նա արեց, ես երբեք չէի լսել, այն գրված չէր ոչ մի աղոթարանում, բայց այն դուրս էր գալիս ուղիղ սրտից: Այն ավելի շատ նման էր երկխոսության Աստծո հետ, որը տևեց չորսից հինգ րոպե:
Շարունակույթունը ստորև

Առավոտյան, երբ պատրաստվում էի դպրոց գնալ, ձեռքս տարա դեպի գլուխս` տեսնելու, թե այսօր որքան է մեծացել գլխիս ուռուցքը: Բայց ՀՐԱՇՔ. այն անհետացել էր: Խառնաշփոթությունից սկսեցի փնտրել այն ամբողջ գլխիս վրա, բայց այն չկար: Աստված բժշկել էր ինձ: Նա երկար սպասեցնել չտվեց: Մորս ջերմեռանդ աղոթքը ու Աստծո ողորմությունը փրկեցին իմ կյանքը:

Այժմ ես 23 տարեկան եմ ու կատարյալ առողջ: Հասկացել եմ, որ պարտական եմ Աստծուն մի ամբողջ կյանք: Հասկացել եմ, որ անկեղծ աղոթքի համար պարտադիր չէ լինել եկեղեցում` կարող ես լինել տանը, փողոցում, մեքենայի մեջ, ամենուր. կարևորը սրտի խորքից դուրս եկած անկեղծ աղոթքն է:
Շարունակույթունը ստորև

Ես շնորհակալ եմ Աստծուն ամեն ինչի համար, և իմ շնորհակալությունը հայտնում եմ նաև նրանով, որ մարդկանց հաճախ հիշեցնում եմ Աստծո գոյության մասին, որ Աստված կենդանի է, բժշկող ու երբեք չի դադարում սիրել իր զավակներին:

Փա՜ռք Քեզ, Տե՛ր Աստված, Փա՜ռք Քեզ, Հիսո՜ւս…