Դավիթ Թադևոսյանի կնոջ բացահայտումներն ամnւսնու մաuին. «Գnւցե Դավիթը նեղանա, բայց պետք է ճիշտն աuեմ:)»

Blognews.am-ը գրում է . 

Շարունակելով BlogNews-ի հարցազրույցների շարքը հայտնիների կանանց հետ՝ այս անգամ զրուցել ենք դերասան Դավիթ Թադևոսյանի կնոջ՝ Աստղիկի հետ։ Դավիթն ու Աստղիկն ամուսնացած են մոտ 5 տարի։ Նրանց որդին՝ Արեգը, արդեն 4 տարեկան է։ Իսկ ինչպիսի՞ ամուսին ու հայր է Դավիթը, ի՞նչ առավելություններ ու թերություններ ունի, բացահայտել ենք այս զրույցի ընթացքում:)

-Չէ, նման մարդիկ չկան, ես ինձ լավ եմ գնահատում, իրեն էլ վստահում եմ։ Իհարկե, լինում են դեպքեր, երբ մի քիչ կասկածամիտ ես լինում, բայց նա վաստակել է իմ մեծ վստահությունը։ Ուզում եմ վստահ լինել, որ դա չի փոխվի։

-Կարծիք կա, որ դերասանները, երգիչները չեն կարողանում լիարժեք «ընտանիքի մարդ» դառնալ, և դա մեծապես կախված է ոլորտից, շրջապատի մարդկանցից։

-Կարծում եմ՝ այդպես չէ, ուղղակի որոշ մարդկանց դեպքում դա քողարկվելու միջոց է։ Եթե դու ընտանիքի մարդ ես, տեսել ես ընտանիքի ջերմություն, չես կարող ընտանիքի մարդ չլինել։ Դա տեսակ է. Դավիթը շատ է սիրում ընտանիքը, տանը լինել, նույնիսկ առիթները սիրում է նշել տանը, ընտանիքի հետ, ոչ թե դրսում։

Խնդիրը միայն ժամանակն է. չկա հստակ գրաֆիկ։ Ժամանակը մեզ խլում է իրարից։ Օրվա մեծ մասը նկարահանումների է լինում, և առաջվա համեմատ ավելի քիչ ենք շփվում, սակայն ես ըմբռնումով եմ մոտենում, քանի որ ինքս էլ մասնագիտությամբ դերասանուհի եմ։

-Ինչպե՞ս կբնութագրես Դավթին՝ որպես ամուսին։

-Դավիթը շատ ուշադիր է, ներողամիտ, միևնույն ժամանակ՝ բռնկվող։ Շատ է սիրում, որ ցանկացած որոշում միասին կայացնենք։ Մենք գրեթե բոլոր հարցերում խորհրդակցում ենք, ինչն ինձ շատ է ուրախացնում։ Դավիթը  կարևորում է, որ միշտ տեղեկացված լինի, թե ես ինչ եմ անում, ուր եմ գնում։

Երբեմն էլ ինձ զայրացնում է:) Լինում են դեպքեր, երբ ես ինչ-որ բան եմ ասում, մտածում է՝ կատակում եմ կամ չի հավատում, ինչ-որ առումով կասկածում է։ Դա ինձ շատ  է ջղայնացնում, ես իրենից նեղանում եմ։ Հետո ապացուցվում է, որ ճիշտ էի ասում։

-Ի՞նչն  է պատճառը, որ հարաբերություններում կա այդ կասկածամտությունը։

-Չեմ կարծում, որ կա մեկը, ով կասկածամտություն չունի, չես կարող միանշանակ հավատալ մինչև վերջ։ Լինում է նաև փոքրիկ կասկած, հետո համոզվում ես, որ դա անտեղի էր։ Խոսքս մեծ խնդիրների մասին չէ։

-Նրա բնավորության ո՞ր գիծն է քեզ նյարդայնացնում։

— Իմ հարցում ներողամիտ է, բայց մյուսների դեպքում՝ ոչ։ Դա ինձ իսկապես նյարդայնացնում է, որովհետև շատ հաճախ զրկվում ենք մոտ մարդկանցից։ Նա չի կարողանում տանել մտերիմ մարդու արած սխալը, ասում է՝ մտերիմ մարդն իրավունք չուներ իմ հանդեպ այդ սխալը թույլ տալ։ Մենք հաճախ վիճում ենք այդ թեմայով, ես ասում եմ՝ մոտ մարդկանց ուղղվելու հնարավորություն պետք է տրվի, նա ասում է՝ չէ։ Շատ սեփականատեր ու կտրուկ է։

Մի բան էլ կա, բայց ոչ թե բնավորություն է, այլ երևույթ… երբ ես իրեն զանգահարում, հարցնում եմ՝ երբ ես գալու, պատասխանում է՝ ուշ։ Դրանից շատ եմ նյարդայնանում։ Արեգն էլ է շատ կարոտում նրան։ Ինձ վրա շատ է ազդում, երբ, օրինակ, պարտեզից գալուց Դավթի մեքենայից է տեսնում ու ասում՝ վայ պապան է եկել, ու հիասթափվում։

— Դավթի՝ հաճախ տանից բացակայելն ազդե՞լ է իրենց կապվածության վրա։

-Ազդել է այն առումով, որ շատ են կարոտում իրար, բայց Դավոն հենց ազատ րոպե է ունենում և իմանում է, որ երեխան տանն է, գալիս է, որ գոնե այդ մի քանի րոպեն միասին անցկացնեն, կամ երեկոյան տուն գալիս զանգում, ասում է՝ մի քնեցրու երեխուն, որ գոնե մի 10 րոպե խաղամ նրա հետ։ Արեգն էլ անընդհատ ուզում է պապայի հետ լինել։ Շատ են սիրում իրար հետ ժամանակ անցկացնել՝ իրար հետ «գզվել»։ Արեգն ասում է՝ պապ, արի գզվենք, նոր քնենք։) Սիրում են նաև միասին լողանալ և ամբողջ լոգասենյակը ջուր անել:)

-Արեգն ո՞ւմ է ավելի նման։

-Ինքը և՛ տեսքով, և՛ տեսակով իրոք մեր երկուսի խառնուրդն է. երբեմն անում է բաներ, որ ասում եմ՝ չէ, նա իմ տղան է, երբեմն այնպիսի բաներ է անում, որ ասում եմ՝ Դավթի  տղան է։

— Ո՞րն է Ձեր ամենասիրելի ընտանեկան զբաղմունքը։

-Երեքով սիրում ենք մուլտֆիլմեր նայել, զբոսանքի գնալ։ Դավիթը չի սիրում լինել հասարակական վայրերում, նեղվում է, երբ անընդհատ մոտենում են իրեն, դրա համար ավելի ուշ ժամերի ենք դուրս գալիս։

-Հիմա ընտանեկան ժամանցը հիմնականում Արեգի հետ եք կազմակերպում, և ամեն բան տեղափոխվել է նրա հետաքրքրությունների շրջանակ, Ձեր ռոմանտիկ երեկոները տուժե՞լ են դրանից։

-Իհարկե, հիմա ամեն բան տեղափոխվել է Արեգի հետաքրքրությունների դաշտ, բայց մեր մասին էլ չենք մոռանում:) Պարբերաբար անակնկալներ ենք պատրաստում միմյանց համար, որպեսզի միապաղաղ ու անհետաքրքիր չլինի։

-Իսկ ո՞վ է նախաձեռնող այդ հարցում։

-Ժամանակի բերումով հիմա ես եմ նախաձեռնող, բայց տեսակով Դավիթն ավելի նախաձեռնող է։ Մինչև վերջերս նա շատ հաճախ էր ինչ-որ բան կազմակերպում կամ տանն ընթրիք պատրաստում՝ մոմերի լույսի ներքո։ Համեղ անակնկալներ է մատուցում՝ շատ համեղ ձուկ է պատրաստում, լանգետ։

-Իսկ պահանջկո՞տ է քո հանդեպ, թե ինչ կպատրաստես։

-Չէ։ Սիրում է համեղ ուտել, բայց կարելի է ասել՝ ինչ տաս՝ կուտի։

-Կենցաղային հարցերում օգնո՞ւմ է  քեզ։

-Միասին ենք խանութներ գնում, գնումներ անում։ Գուցե հետո նեղանա, բայց պետք է ճիշտն ասեմ:) Չի սիրում որևէ բան նորոգել։ Հատկապես՝ հոսանքի հետ կապված ոչինչ չի անի, անգամ մի լամպ չի փոխի, քանի որ վախենում է հոսանքից։ Մյուս կենցաղային հարցերի համար չեմ էլ դիմում, քանի որ գրեթե ոչ մի րոպե ժամանակ չունի, ավելի լավ է՝ դրա փոխարեն միասին անցկացնենք օրը։

Զրույցը՝Ամալյա Հովհաննիսյանի