Դարի ամենահամեստ վարչապետը

Վարչապետի գործունեության մեկ տարվա ամփոփում-նկարները մի հիանալի տեսարան են բացում։ Պարզվում է, որ իրականում Կարեն Կարապետյանը հավակնում է դառնալ դարի ամենահամեստ վարչապետ տիտղսին, քանի ր խոսում է ընդամենը 4,5 տոկոս աճի մասին։ Իրականում սակայն, նրա օրոք արձանագրված աճերը երկնիշ թվերով են հաշվում։ Օրինակ 45 տոկսով աճել են ժամկետանց բիզնես վարկերը։ Սրա պատճառն այն է, որ տարվա սկզբից բանկերը կրճատել են բիզնեսների վարկավրումը։ Չէ այստեղ բոլրվին էլ պատճառն այն չէ, թե աշխատակիցների աշխատավարձն են բարձրացրել բիզնես վարկավորման կրճատման հաշվին։ Բոլլրվին ոչ, քանի որ այստեղ էլ ունենք աճ՝ բնականաբար երկնիշ՝ 38 տոկսվ աճել են աշխատակիցների աշխատավարձի պարտքերը։

Թերևս տնտեսագետ չպետք է լինել հասկանալու համար, որ Կարեն Կարապետյանի՝ ներդրումներ բերելու և իրականացնելու փիլիսոոփայությությունը հատում է աբսուրդի, էքզիստենցիալիզմի սվեդենբորգականւթյան բոլոր սահմանները։ Չէ ուղղակի պատկերացրեք, մի ամբողջ ընտրարշավ ու հետագա շրջան, վարչապետը անցկացրեց ներդրում բերելւ փուչիկը փչելով, բայց արդյունքում նվազեցրեց բիզնեսի վարկավորումը, իհարկե, սրանից խուսափեցին նրա նրա մտերիմների անձնական բիզնեսները, իսկ թե ուր մնացին մյուսները՝ դժվար չէ գուշակել։   Դե այս աճերին իհարկե, չենք գումարի գործազրկության աճը, որը տեղի է ունենում այնքան սիրելի օպտիմալացման հետևանքով, չենք գումարի արտագաղթի աճը, քանի որ դե ամեն ինչ անում են, որ մեր քաղաքացիներն ավելի լավ երկրում ապրեն, չենք գումարի նաև աղքատության աճը, րին նպաստում են վայրի թանկացումները։

Ավելի լավ է լսենք ռոք և երազենք Սինգապուրի մասին։

Կարեն Գետադարձ