Օրինախախտ վարորդների «արդարացի» բողոքը
BlogՄարինա Ներսեսյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է .
Այս տարի Վարդավառին առաջին անգամ փորձնական կիրառվեցին շարժական արագաչափեր: Ոստիկանությունն ուժեղացված հսկողություն էր սահմանել Երևան-Սևան-Դիլիջան, Երևան-Աշտարակ, Երևան-Գեղարդ, ինչպես նաև Կոտայքի մարզի հանգստյան գոտիներ տանող ճանապարհահատվածներում:
Շարժական արագաչափերը ոչ մի բանով չեն տարբերվում ճանապարհներին տեղադրված արագաչափերից, ուղղակի այս դեպքում դրանք տեղադրված են մեքենայի մեջ, իսկ մեքենան էլ կարող է կանգնած լինել ճանապարհի ցանկացած հատվածում։ Միակ տարբերությունն այն է, որ եթե ՃՈ մեքենայի արագաչափի արձանագրած խախտման դեպքում վարորդը կարող է կանգնել ու ճանապարհային ոստիկանի հետ խոսելուց հետո նվազեցնել տուգանքի չափը կամ տուգանք չվճարել, ապա այս դեպքում նման տարբերակ հնարավոր չէ: Շարժական արագաչափերը, ստատիկ տեղադրվածների նման, գրանցում են խախտումն ու վարչական ակտն ուղարկվում է վարորդին։
Հարկ է փաստել, որ շարժական արագաչափերի տեղադրման հանգամանքը հանրության շրջանում հակասական կարծիքներ առաջացրեց. ոմանք բողոքում էին (հիմնականում անկանոն և արագ վարող վարորդները), ոմանք էլ՝ դրական գնահատում արագաչափերի թվի ավելացումը՝ նշելով, որ այն կնպաստի պատահարների թվի նվազեցմանը:
Անդրադառնալով շարժական տեսախցիկների տեղադրմանը, պետք է նշել, որ դրանց հիմնական նպատակն այն է, որ վարորդները դանդաղ վարեն մեքենան ոչ միայն արագաչափից առաջ ընկած 100 մետր տարածքում, այլ ամբողջ ընթացքում: Իսկ այս դեպքում վարորդներն իմանալով, որ տարածքում շարժական արագաչափ սարքեր կան տեղադրված, կամա թե ակամա ավելի զգուշավոր կդառնան:
Վերջում կարելի է ուղղակի փաստել, որ կա արագաչափերից խուսափելու մի շատ պարզ տարբերակ. պետք է չգերազանցել սահմանված արագությունն ու հետևել ճանապարհային երթևեկության կանոններին: