Մահացած ծննդկանի ու անմեղության կանխավարկածի մասին

Կոստատին Տեր-Նակալյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է.

Արդեն մի քանի օր է, ֆեյսբուքի թոփային թեմաներից մեկը, որը բուռն ու միակողմանի քննարկվում է ֆեյսբուքահայության կողմից, դա Շենգավիթի ԲԿ-ի բժիշկ Շուշանիկ Բախշյանի ու մահացած ծննդկան Մերի Մարգարյանի պատմությունն է։ Մոտս այնպիսի տպավորություն է, որ մի 5 հազար հոգի անմիջականորեն ներգրավված է եղել այդ ողջ պրոցեսսին ու ամեն ինչ իր աչքով է տեսել, դրա համար էլ հիմա դահիճի կացինն առել ու ընկել են էդ բժշկուհու վրա։

Մի հատ պատմություն պատմեմ իրական, որ պատահել էր դասարանցուս հոր հետ տարիներ առաջ։ Նա Հայաստանի ամենաշնորհաշատ այրվածքաբաններից էր ու մի անգամ նրա հերթապահության ժամին հիվանդանոց են բերում մի քանի ամսական երեխայի՝ մարմնի մակերեսի 70+ տոկոսի 1-ին աստիճանի այրվածքներով։ Չեն կարողանում փրկել, ցավային շոկից մահանում ա։ Ու այնպես ստացվեց, որ երեխայի հարազատները ի վերջո այնպես արեցին, որ ընկերոջս հորը մեղավոր հանեցին ու թեև նրան չազատազրկեցին, նա կորցրեց աշխատանքը։ Ու արդյունքում, էն մարդիկ, ում անուշադրության պատճառով մի քանի ամսական երեխան նման այրվածքներ էր ստացել, գիտակցաբար, թե անգիտակից՝ իրենց մեղքը գցեցին ուրիշ մարդու վրա և դարձրեցին նրան քավության նոխազ։