Տղայի չափից դուրս անկեղծ խոստովանությունը . պրկված առնանդամ, սերմնաժայթքումներ , հաճույքի պոռթկումներ , աղջիկներ , ձեռնաշարժություն և ....
LifeԵվ այսպես ես 15 տարեկան եմ, արբունքի շրջանում, ու մարմինս անճանաչելի է ինձ դարձել, հասակս անհասկանալի տեմպերով աճում է ու այս վհատության հասցնող պզուկները, որոնց ձեռքին կրակն եմ ընկնել, արդեն անտանելի են: Առնանդամիս անպատեհ մեծացումները խայտառակ դրության մեջ են գցում, ինչպիսի˜ լարված պրկումներ, սեռական լարվածություն, սեռազգայության արթնացում, սերմնաժայթքումներ, հաճույքի պոռթկումներ, մարմնական նորահայտ զգացողություններ, սեռական պատկերներ, ֆիլմեր դիտելու անզուսպ հետաքրքրություն, աղջիկներ, ձեռնաշարժություն, մի խոսքով փոթորկալից բուռն ապրումներ, որոնք անզիջում կերպով խախտում են հոգեկան հանգստությունս ու նետում ինձ տագնապալից անորոշության ու տանջող ցանկության գիրկը: Ինչ է կատարվում ինձ հետ? Այս ինչ անդիմադրելի ցանկություն է? Ինչպես վերագտնեմ նախկին անդորրությունս?
Եվ ահա մի միտք, որ վերջին օրերին հետապնդում էր ինձ, դանդաղորեն ու շատ զգուշությամբ սողոսկեց ուղեղս: Գուցե հասել է ժամանակը? Տղաներն ասում էին, որ կգա այդ օրը ու ես էլ ստիպված պետք է լինեմ զգալ ու ճանաչել, թե ինչ է կինը: Եվ այսպես, գուցե եկել է հենց այդ օրը, իմ օրը:
Մի շաբաթ անց ընկերոջս հետ համապատասխան դռան առջևում էինք, անհանգիստ հետաքրքրությունից սիրտս ուժգին խփում էր ու դող էի զգում մարմնիս մեջ, սեռական օրգանիս շրջանում թմրածության զգացողություն էր լողում:
Վերջապես, ահա և նա… Լարվածությունս այնքան շատ էր, որ այդ պահին հազիվ թե կարող էի գիտակցել վերապրածս հիասթափությունը տարիքով, ոչ բարետես ու գռեհիկ շարժուձևով այդ կնոջից: Նա շինծու քնքշությամբ բռնեց ձեռքս ու տարավ ներս՝ գորշագույն պատերով մի մութ սենյակ, որի մեջտեղում կար մի մեծ անկողին: Առաջարկություն եղավ, որ լոգանք ընդունեմ ու ես ենթարկվեցի ձայնին, հետո սպասեցի, մինչև նա նույնպես լոգարանում էր: Հայացքս հառած դիմացի շենքի պատուհաններից մեկին՝ սպասում էի: Արիությամբ փորձում էի տիրապետել հուզմունքս, երբ լսեցի նրա ոտնաձայները, շրջվեցի:
Նա ներս մտավ …հայացքս գնաց ու կանգ առավ նրա կրծքերին՝ տափակ ու փոքր ինչ կախված կրծքեր էին, հետո նոր տեսա ու գիտակցեցի մարմնի ողջ մերկությունը: Հանկարծակի ու անսպասելի տեսարանից ապշել ու տեղում քարացել էի: Անբռնազբոս շարժվող այդ գիրուկ մարմնի մերկությունը անըմբռնելի, անհասկանալի էր ինձ համար: Ես տեսնում էի մի պատկեր, որը ոչ մի կերպ չէր տեղավորվում իմ ուղեղում, այդ պատկերը ոչ մի կապ չուներ կնոջ իմ պատկերացրած կերպարի հետ: Մի պահ տխրություն զգացի, բայց լարվածության գերիշխող ազդեցությունը թույլ չտվեց որ տխրությունս խորանա ու վերաճի թախծի ու անգամ տառապանքի: Անզգայացած ու պապանձված գամվել էի սենյակի մեջտեղում: Ոչ մի սեռական գրգռում, առնանդամս կարծես գոյություն չուներ…
Եվ մտածում եմ, ուր է առնանդամիս շարժումը? Ինչու չի մեծանում? Չէ որ այդպես էր սպասվում, այդպես է ենթադրվում, բավական է, որ տեսնես մերկ կնոջ մարմին ու առնանդամը՝ մեծացած ու պնդացած, պատրաստ է իր գործի կատարմանը: Սա ինչ բան է? Ինչ-որ բան այն չէ? Ինչու ամեն բան չի ընթանում իր սովորական հունով: ՈՒ ինչ անեմ հիմա? Ինչ պիտի պատմեմ ընկերներիս?Սակայն երկար մտածել ինձ տրված չէր: Նա փռվեց անկողնում ու կանչեց ինձ, ես մեքենայաբար հայտնվեցի նրա կողքին ու զգացի ինձ կպչող մարմնի անսովոր փափկությունը: Առնանդամս համառորեն լուռ էր:
-Հեյ, փոքրիկ, քանի տարեկան ես,-հարցնում է: -16,-խաբում եմ ես՝ հաստացնելով ձայնս: Ախր դու դեռ անչափահաս ես, -ասում է նա՝շարունակելով խաղալ առնանդամիս հետ: Անցնում է կես ժամ, ոչ մի շարժ: Իսկ ես բոլորովին արդեն կորցրել եմ խոսելուս շնորհը և շարժվելուս կարողությունը: Այստեղ նրա համբերությունը հատեց, նա որոշեց, որ ես դեռ շատ փոքր եմ լուրջ հարաբերություն ունենալու համար, վեր կացավ ու հագնվեց: Նյարդային շարժումով վառեց սիգարեթի գլանակը, խորը ներս քաշեց ու արտափչեց ծուխը:
Սենյակից դուրս եկա ընկճված, տապալված, ոչնչացված: Ամոթի ու թերարժեքության, հիասթափության ու հուսաբեկության ալիքները խորտակել էին ինձ: Ընկերս նայեց աչքերիս մեջ ու ամեն ինչ հասկացավ, -առաջին անգամն է,-ասում է նա, -այդպես լինում է, երբ առաջին անգամն է, շատ մի մտածիր, ամեն ինչ կարգին է: Այդ մխիթարիչ խոսքերը վերադարձրին խոսելուս շնորհը և ես խնդրեցի, որ նա ինձ հեռու տանի այդ չարաբաստիկ տնից…
Շարունակությունը՝ այստեղ :
1
2
3
4
5
1
2
3
4
5
2
3
