Ինչու՞ է հեռացել Վաղինակ Շուշանյանը

Լուիզա Վարդանյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է .

Այսպիսով, Վաղինակ Շուշանյանի և Ոչ թալանին նախաձեռնող խմբի ճանապարհները բաժանվեցին դեռևս հունիսի 28-ին: Փորձենք հիշել, թե ինչ տեղի ունեցավ այդ օրերին:

Դիտելով ու դատելով տեսածներիցս ու լսածներիցս կարող եմ հանիստ զրակացնել հետևյալը:

Հունիսի 27-ին ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանը հայտարարեց, որ Էլեկտրաէներգիայի թանկացման մասին ՀԾԿՀ-ի որոշում ժամանակավորապես կասեցվում է: Հայտարարությունից հետո Վաղինակ Շուշանյանն անմիջապես ինքը հայտարարեց, որ այդ որոշում իրենց չի բավարարում, և իրենք կշարունակեն մնալ Բաղրամյան պողոտայում /https://www.youtube.com/watch?v=aaMXdBk30a8/: Հայտարարվեց նաև, որ կանցկացվի համազգային մոբիլիզացիա և ժողովուրդն ինքը կորոշի հետագա քայլերը /http://henaran.am/news_view.php?post_id=64045/: Մի քանի ժամ անց՝ առավոտյան Վաղինակը հայտարարեց, որ ճիշտ կլինի Բաղրամյան պողոտայից հեռանալը /https://www.youtube.com/watch?v=I6Gk1Q2_GHc/: Արդեն երեկոյան Վաղինակը համոզում էր ժողովրդին հեռանալ Բաղրամյանից /https://www.youtube.com/watch?v=oODIP2dThpk/: Բայց քանի որ հանրության 95 տոկոս չէր ցանկանում հեռանալ տեղից, Վաղինակին մնում էր միայն 5 տոկոս ժողովրդի հետ հեռանալ Բաղրամյանից և կոտրել շարժման թափը /ըստ որոշ տեղեկությունների այդ պահին նախաձեռնության անդամ հանդիսացող մարդկանցից Արամ Մանուկյանը, Արտուշ Չիբուխչյանը, Միհր Ավագյանը, Արթուր Քոչարյանը *էլի անուններ* Վաղինակի հետ չեն տեղափոխվել Օպերա/: Ինչպես հասկացանք, նախաձեռնության անդամների մեծ մասը այդ գիշեր չի եղել Օպերայում, ըստ որոշ տեղեկությունների, անգամ Մաքսիմ Սարգսյանը Օպերայից վերադարձել է Բաղրամյան և ներողություն է խնդրել այնտեղ հավաքված ժողովրդից սխալ քայլի համար: Իհարկե, ցանկացած գիտակից մարդ, տեսնելով, թե ինչ է կատարվում Ազատության հրապարակում, պետք է վերադառնար և ներողություն խնդրեր: Նստացույցի օրերին հոսանքազուրկ Ազատության հրապարակ ստացել էր գրեթե ցերեկային լուսավորություն: Պարզ էր. իշխանություններին պետք էր, որ ժողովուրդը լինի այստեղ:

Այս իրադարձությանը հաջորդեց այն, որ մեկը մյուսի հետևից նախաձեռնությունը սկսեցին լքել որոշ անդամներ՝ այդ ամենը պատճառաբանելով անձնական խնդիրներով և ծանրաբեռնվածությամբ: Ի պատիվ նախաձեռնող թիմի, պետք է նշել, որ այդ ամենը իրենք արեցին շատ կոկիկ, թե գնացողներ, թե մնացողները նույն բանն էին պնդում, բայց ակնհայտ էր, որ այժմ այլևս դիմազուրկ նախաձեռնության միակ դեմքը դարձել էր Վաղինակ Շուշանյանը և նրա ամեն քայլ կապվում էր նախաձեռնության անվան հետ:

Բաղրամյանից դուրս գալուց հետո, ոչ թե թիմի, այլ Վաղինակի դուրս գալուց հետո առաջին իսկ ասուլիսի ժամանակ թիմը Վաղինակին չէր բերել հարթակ /http://www.azatutyun.am/media/video/27102080.html/: Ամեն ինչից պարզ էր, որ թիմը դրանից հետո ամեն բան անում է Վաղինակին ավելի փակ ու լրագրոներից ավելի մեկուսի պահելու համար: Հարց էր առաջանում՝ ինչո՞ւ: Թիմակիցներն ասւոմ էին՝ դե Վաղինակ արդեն շատ երևաց, փորձում ենք բալանսի բերել, մարդկային լեզվով ասած՝ նախանձո՞ւմ ենք Վաղինակին, մենք է՞լ ենք ուզում աչքի ընկնել: Եթե նույնիսկ այդպես էր, աբսուրդ է այն միտքը, որ տղաները կարող էին այդ տարբերակն ընտրել արտահայտելու համար, կարող էին ուրիշ պատճառ բռնել: Ուրեմն իրական պատճառն այնպիսին էր, որ այսպիսի անհեթեթություն ասլն ավելի անմեղ էր դառնում: Ուրեմն ինչո՞ւ, Վաղինակը կարող էր ասել մի այնպիսի սենսացիոն բան, որ թիմ թաքցնում էր: Մի՞թե չէր կարելի նման հարցի շուրջ համաձայնության գալ:

Ասենք, եթե թաքցնելու բան ունենք, թաքցնենք միասին: Անշուշտ խնդիրն այլ էր: Վաղինակը կարող էր ասել մի բան, որ թիմում չի քննարկվել, կամ քննարկվել է, բայց ասվում է ուղիղ հակառակը, կամ մի բան, որ թիմի սրտով չէ: Վաղինակին մեկուսացած պահելն աելի վտանգավոր էր դառնում, ուստի սկսեց հետևյալ նախադասության անվերջ կրկնվող շարանը՝ դա Վաղինակի անձնական կարծիքն է: Բանը հասավ այնտեղ, որ Վաղինակի անձնական կարծիքնեից և ոչ մեկը սկսեց չհամընկնել թիմի կարծիքներին: Ֆեյսբուքյան օգտատերերը սկսեցին նույնիսկ հեգնել՝ հարցնելով, թե պպարտադի՞ր է հակադիր ու իրարամերժ կարծիք ունենալ թիմում ընդգրկվելու համար, թե՞ առանց դրա էլ թիմ մարդ կվերցնեն: Ստացվում էր մի պատկեր, որ թիմի գլխավոր դեմքը հանդիսացող մարդը երբեք չէր ունենում այն կարծիքը, ինչ թիմը:

Հետո արդեն գրեթե ամեն հայտարարությունից հետո թե թիմը, թե Վաղինակը ստիպվա էին կրկնել, որ դա սուբյեկտիվ կարծիք է և միայն Վաղինակինն է: Բանը հասավ այնտեղ, որ Վաղինակը սահմանադրական փոփոխությունների մասին իր սուբյեկտիվ կարծիքը փորձեց կերցնել հանրությանը: https://www.youtube.com/watch?v=g37rNnW5u94
Սահմանադրական փոփոխությունների հարցն այնքան կարևոր էր, որ մարդիկ ուշի ուշով սկսեցի հետևել թիմի վարքագծին: Կվստահեին այս նախաձեռնության միայն այն պարագայում, երբ նրանք հրաժարվեին բովանդակային քննարկման մեջ մտնել և պնդեին, որ քաղաքացիների վստահությունը չվայելով որևէ իշխանություն իրավունք չունի փոխելու սահմանադրությունը՝ անկախ նրանից այդ փոփոխությունները դրակա՞ն են, թե՞ բացասական: Այլապես այս նախաձեռնությունն էլ հայտնվելու էր նորաստեղծ կուսակցության վիճակում, որի անունը հիշելիս մարդիկ հաճախ հեգնանքով ատասանում են <<կեղծ օրակարգ>> և <<ինստիտուցիոնալ ընդդիմություն>> արտահայտությունները, և ստացվում է, որ այդքան սպասված կուսակցությունը դեռ իր նորամուտին կորցրեց ժողովրդի վստահությունը: Նույն ճակատագիրն էր սպառնում նաև այս նախաձեռնությանը, եթե կտրուկ քայլերի չգնար:

Ըստ ամենայնի,Ոչ թալանին նախաձեռնության ներսում եղան տարաձայնություններ, և նախաձեռնության անդամներից մեկ ուրիշը՝ Քոչարյան Արթուրը հրապարակեց մի տեսանյութ, որտեղ հստակ երևում էր, թե ով է առաիններից մեկը կերցնում ժողովրդին, որ սահմանադրական փոփոխությունները Սերժ Սարգսյանի վերարտադրության համար է արվում միայն: https://www.facebook.com/ArthurKocharyan20/posts/700470446719082
Դուրս եկավ Վաղինակը իր կամոք՝ թիմակիցների ճնշման ներքո թե ուղղակի նրան դուրս արեցին նախաձեռնությունից, որևէ մեկը հստակ չի կարող ասել, բացի թիմի անդամներից: Բայց ակնհայտ է, որ նրանց համատեղ աշխատանք անընդհատ ձախողվում էր դեռևս հունիսի 28-ից սկսած: Ամենայն հավանականությամբ Վաղինակին թիմակիցներն են ստիպել դուրս գալ, որովհետև դատելով մի շարք խոսակցություններից, Վաղինակը երբեք չի մտածել, անգամ աշխատանքային ծանրաբեռնվածության պայմաններում դուրս գալ թիմից:
Գուցե սա շատ մանր հարց է այսքան երկար դրա շուրջ մտածելու համար, բայց խորհուրդ կտայի թիմին այս անգամ, գոնե այս անգամ անկեղծ լինել հանրության հետ՝ միշտ նկատի ունենալով, որ առանց հանրության իրենք ոչինչ են և Վաղինակ Շուշանյանին սրբացնելու փոխարեն ներկայացնել իրականությունը այնպիսին, ինչպիսին այն կա:

Հ. Գ. Եթե իսկապես Շուշանյանն ինքն է լքել նախաձեռնությունը, դա շատ է նմանվում խորտակվող նավի և առնետների հայտնի պատմությանը, իսկ եթե, այնուամենայնիվ, նրան դուրս են արել, գուցե ճիշտպահին ճիշ հասկացել են, թե ինչից պետք է բեռնաթափել խորտակվող նավը՝ այն փրկելու ու ապահով ափ հանելու համար