Սա՞ չի մեր պայքարի իրական պատկերը, սա՞ չի ձեր դեմոկրատիան

Գարիկ Պետրոսյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է.

ՈՒ ո՞նց ա լինում, որ համ ուտողներն են նույն մարդիկ, համ ք****ները

Էս էլ մեր պայքարը... Անկախության օրերից ի վեր պայքարում ենք, ժողովրդի համար վիզ դնում, սրան նրան ճիշտ ու սխալ հանում, սրա նրա տեղը որոշումներ կայացնում, կամ նրա որոշումները քննարկում, բայց արդյունքում համ ուտողներն են մնուն նույն մարդիկ, համ հետո զուգարան գնացողները: ՈՒ՞: Դուրս չեկա՞վ, որ էս պայքարը մի մեծ մուտիտի բաղկացուցիչ մասն է դարձել: Էժանագին ինտրիգներից սկսած, մինչև բազմաքայլ ծրագրավորված ուղեղների լվացումները: Սա չի՞ մեր իրականությունը:

Ո՞ր մեկը պատժվեց, իսկ եթե ինչ-որ մեկին էլ պատժեցին, ապա ոչ թե մեր պայքարի արդյունքում, այլ ներքին ռազբորկաների պատճառով: Սա՞ չի մեր պայքարի իրական պատկերը: Մի հատ հետ նայեք, նախկին չալաղաջ ուտողներին փոխարինեցին նախկին քյաբաբ ուտողները, իսկ նախկին չալաղաջ ուտողները այսօր ապահովում են նախկին քյաբաբ ուտեղների չալաղաջային ուտեստները` սեփական ստամոքս ներբեռնելով նրանց քյաբաբները: Իսկ մնացյալը մնում են չոր հացի հույսին:

Սա՞ չի ձեր դեմոկրատիան: 

Կամ թե հինգ տարի պայքարում ես, որ մեկի ցավին դարման լինես` ռեալ համոզված լինելով, որ վերջինս անասունի հոտի հետ միասին պիտի 5000 դրամով շարունակական դարձնի նրա գոյատևումը` ում դեմ պայքարում ես հենց էդ անասունների հոտի համար: Սա չի՞ ձեր ժողովրդավարությունը: 10-15 հոգով դրել երկիրը մեջ-մեջ են արել ու բզկտում են ոնց կամենան, քամում են մինչև վերջին կաթիլը, իսկ մենք հիանում ենք Մայլի Սայրուսի չբլախ ջան ու ջանդակով, մեկ էլ հերթական ռաբուլիկ աստղիկի հարսանիքի ֆոտոներով: