Ջրի չարաշահումը կարո՞ղ է հանգեցնել մահվան

Մենք գիտենք, որ...

Օրական ցանկալի է խմել 2 լիտր մաքուր ջուր. այս կանոնը կոչվում է 8 բաժակի օրենք:

Իրականում այդպես չէ:

Պարզվում է՝ իրականում ոչ մի կոնկրետ ցուցում գոյություն չունի օրգանիզմի պահանջ հանդիսացող ջրի քանակի առումով: 

Ներկայումս էլ շատ կարելի է հանդիպել այն տեսակետին, որ պետք է 2 լիտր ջուր խմել՝ հատկապես տարբեր տրամաչափի դիետոլոգների, սննդի մասնագետների, ֆիթնես մարզիչների, անգամ որոշ բժիշկների և այլ մասնագետների կողմից: Այդ քանակը պահպանելու «թեզին» նվիրված նույնիսկ բջջային հատուկ հավելվածներ կան: Իսկ ամեն ինչ շատ պարզ է բացատրվում՝ մարդու մարմինը 70 տոկոսով կազմված է ջրից, իսկ ուղեղում այդ տոկոսը անգամ 80 է, բացի այդ, հնդկական յոգայում հենց այդ քանակի ջուր է օգտագործվում և այլն: Սակայն այս ամենը գիտական ոչ մի հիմք չունի: Մոլորությունը, որ օրգանիզմն այս քանակի ջուր պետք է ստանա (չհաշված այլ սննդի և հյութերի հետ ստացած ջուրը) առաջացել է դեռևս 1945 թվականին: Այն ժամանակ Food and Nutrition Board ամերիկյան պետական կազմակերպությունը (սննդամթերքի և խմիչքների բյուրո) իր հետազոտությունների արդյունքում առաջարկել է 8 բաժակի կանոնը: Ընդ որում, այդ կազմակերպության բժիշկները և դիետոլոգները ընդամենը պարզ մաթեմատիկական հաշվարկ էին կատարել. մարդու կողմից օգտագործված սննդամթերքի՝ օրգանիզմի կողմից մարսման և յուրացման յուրաքանչյուր կիլոկալորիայի համար պահանջվում է մոտավորապես 1 գրամ ջուր. հաշվարկելով, որ մարդը միջինը օրական ծախսում է 2 000 կիլոկալորիա էներգիա, հետևություն է արվել, որ մարդուն օրական պետք է 2 000 գրամ, կամ նույնն է՝ 2 լիտր ջուր: Ու դրանից հետո սկսվեց... Տարբեր երկրներում, տարբեր գիտաժողովներին, տարբեր գիտնականների կողմից նույն մեթոդական ցուցումը՝ խմեք ամենաքիչը 2 լիտր ջուր, առանց հիմնավորման և առանց անգամ իմանալու, թե որտեղից է գալիս այդ 8 բաժակ ջուրը: Ի դեպ, հնդիկ յոգաների մասին. եթե դուք էլ Հնդկաստանում ապրեք, հաստատ երկու լիտր ջրից ավելի կխմեք՝ կապված շոգի հետ: Իհարկե, նույնը չի կարող անել, ասենք, Սիբիրում ապրողը: Իրականում մեր օրգանիզմը այնպես է կառուցված, որ եթե ինչ–որ բանի պահանջ կա, օրգանիզմը զգուշացնում է այդ մասին: Մարդու օրվա ջրի պահանջը շատ բարդ է հաշվարկել և, իհարկե, դա չի կարող կոնկրետ թիվ լինել: Առկա են բազմաթիվ գործոններ՝ եղանակային պայմանները, մարդու կատարած աշխատանքը, մարդու սեռը, տարիքը, քաշը, օգտագործած սնունդը և այլն: Ներկայումս հայտնի է միայն, որ կապ չունի, թե մարդը ինչ տեսքով է հեղուկ օգտագործում՝ մաքուր ջրի, սննդի, խմիչքների, թե միրգ–բանջարեղենի տեսքով: Միևնույն է, օրգանիզմը յուրացնում է իրեն անհրաժեշտ քանակը: Ընդ որում, ոչ մի գիտական հետազոտության տվյալ չկա, որ ջուր խմելն ավելի օգտավետ է, քան թե ջրի պահանջը ենթադրենք մրգեր ուտելով լրացնելը: Ի դեպ, օրգանիզմին արհեստականորեն, ստիպելով՝ շատ ջուր «տալը» անգամ վտանգավոր է, քանի որ դա բերում է օրգանիզմում կալիումի քանակի անկման, և, որպես հետևանքներ, առաջանում են գլխացավեր, գլխապտույտներ, անգամ փսխումներ և այլն: Ի դեպ, ասել թե օրական երկու լիտր ջուրը շատ է, նույնպես սխալ է: 2004 թվականին National Academy of Sciences’s Institute of Medicine կազմակերպությունը նոր առաջարկություն է արել: Ըստ նրանց, տղամարդկանց օրական պետք է 3–3.7, իսկ կանանց 2–2.7 լիտր ջուր՝ օրգանիզմի նորմալ կենսագործունեությունը ապահովելու համար: Իհարկե, նրանք չեն առաջարկում այդքան ջուր խմել, սա ուղղակի նորից մաթեմատիկական հաշվարկ է, իրականում մեր օրգանիզմին անհրաժեշտ ջրի գերակշիռ մասը մենք ստանում ենք սննդով:

Ի վերջո, ջուր պետք է խմել այն ժամանակ, երբ ծարավի զգացում կա: Օրգանիզմն է ամենակարևոր բջջային հավելվածը կամ ամենաթանկ դիետոլոգ–սննդաբանը, որը թելադրում է, թե ինչ է պետք (այստեղ բացառություն են կազմում որոշակի պաթոլոգիկ վիճակները, երբ բժշկի կողմից առաջարկվում է շատ քանակի հեղուկ օգտագործել): Ի դեպ, շատ ջուր խմելու մահացու քանակ գոյություն չունի, բայց եղել են մի քանի մահացու դեպքեր: Օրինակ, մի դեպքում 6 լիտր ջուր խմած անձը մահացել է , հետագայում պարզվել է, որ նա սինթետիկ թմրանյութ է օգտագործել, որն էլ բերել է ծարավի հագեցածության զգացողության կորստի: 

Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը