Այսքան պարսիկի մեջ քանի՞ ադրբեջանցի կարող է լինել

Գարիկ Պետրոսյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է.

Գաղտնիք չի, որ տարվա որոշակի օրերի Հյաստանը դառնում է բազմաթիվ պարսիկների համար սեփական տոները անբռնազբոս նշելու ու տարաբնույթ հաճույքներից անկաշկանդ օգտվելու իդեալական վայր: Գաղտնիք չի նաև, որ այցելուների մեջ բազմաթիվ են ադրբեջանական արմատներ ունեցող իրանցիներ: Չի բացառվում նաև, որ նրանց մեջ լինեն Հայաստան նպատակային այցելած ադրբեջանցիներ: Սա իմիջիայլոց: Չեմ ուզում այս խնդրի վրա կենտրոնացնել պատկան մարմինների ուշադրությունը, քանի որ հույս ունեմ, որ այս մտահոգությունը ոչ միայն ես ունեմ, այլև հենց այդ մարմինների ներկայացուցիչները, և հետո էլ մեզ մոտ մի քիչ ծիծաղելի է «պատկան մարմիններ» բառակապակցության օգտագործումը, որովհետև շատ հաճախ պատկան մարմինները իրենք էլ չգիտեն, որ իրենք պատկան մարմիններ են:

Հարցը ուզում եմ այլ պրիզմայից դիտարկել: Հետաքրքիր է, արդյո՞ք այդ նույն ադրբեջանում չեն քարկոծում Հայաստան «այցելած» իրենց հայրենակիցներին: Չէ՞ որ նրանք այստեղ ծախսեր են կատարում՝ լցնելով մեր պետական և նաև մեր տաքսիստների բյուջեն: Մի՞թե նրանք այդ քայլով չեն հզորացնում մեր Հայրենիքը: Հը՞... Իսկ գուցե նրանց ոչ թե քարկոծում են, այլ խրախուսու՞մ իրենց երկրում: Գուցե նրանք հասկանում են, որ հակառակորդ երկրի մասին տեղեկատվություն հավաքելը ու տեղում ամեն բան դիտարկելը բավականին ազգանվեր գործ է: Սա ուղղակի, մտքերս եմ բարձրաձայնում: Եթե կա տարբերակ հակառակորդ երկրից անարգել տեղեկատվություն հավաքելու, ապա դա պետք է իրականացնել ամենայն լրջությամբ ու հետևողականությամբ: