Ես աշխատում եմ, որպես բժիշկ անեսթեզիոլոգ ծննդատանը: Հաճախ եմ մասնակցում կեսարյան հատումներին: Դա իր բարդությամբ չի տարբերվում մյուս վիրահատություններից: Սակայն այս դեպքը ես չեմ կարողանում մոռանալ: Տեր Աստված, որքան սեր ես դու դրել մայրական սրտի մեջ, ինչպիսի՜ էակներ են մայրերը:
Շտապ օգնության մեքենայով մի հղի բերեցին, նա կլիներ մոտավորապես 30 տարեկան: Բուժեղբայրը ասաց.
— Այս տիկնոջ ամուսինը խիստ խանդոտ է, նա թույլ չէր տալիս կնոջը ծննդատուն տեղափոխել: Ամուսինը մի տարեց կնոջ էր կանչել, որ օգնի ծննդաբերել տանը: Խեղճ կինը խնդրդել էր այդ տարեց կնոջը շտապ օգնություն կանչել;
— Նրա մոտ արդեն սկսվել են ծննաբերական ցավերը, պտղի սիրտը հազիվ է խփում, կնոջ մոտ արյունահոսություն է սկսվել, — ասաց ՈՒՁՀ բժշկուհին:
Մոր և պտղի կյանքը վտանգված էին, մենք ժամանակ չունեինք մտածելու, պտուղը կոնքային դիրքում էր, անզգայացումը կազդեր միայն 20 րոպեից, սակայն մոր և պտղի համար ամեն րոպեն հաշված էր:
Բժիշկն ինձ մի կողմ տարավ խորհրակցելու, ես ասացի.
— Եկեք փրկենք երեխային, սրտի աշխատանքը շատ թույլ է, րոպեները հաշված են:
— Ինչպես կարող ես նման բան մտածել, պետք է փրկել թե մորը, թե երեխային, — ասաց բժիշկը:
Նա մոտեցավ կնոջը և ասաց.
— Անզգայացումը կազդի միայն 20 րոպեից հետո, բայց այդ դեպքում այլևս հարկավոր չի լինի որևէ մեկին փրկել, վտանգված է թե ձեր, թե երեխայի կյանքը: Դուք համաձա՞յն եք վիրահատությունը սկսել առանց անզգայացման:
Կինը գլխով արեց, մենք նրան կապեցինք գոտիներով և բժիշկը կատարեց առաջին կտրվածքը: Ես աչքերիս չէի հավատում, ինչպես մայրը կարող է հանուն երեխայի դիմանալ այդ սարսափելի ցավերին, կինը դիմանում էր, սակայն ինչպես… նա ցավից տնքում էր, բայց որովայնը չէր շարժում, որպեսզի երեխային հանկարծ չվնասի: Արցունքները հոսում էին աչքերից: Սառը քրտինքը պատել էր ճակատս: Ինձ թվում էր ես մորը նվիրված ֆիլմ եմ դիտում:
Ու հանկարծ լսվեց մանկան ճիչը: Կինը ժպտաց,անզգայացումն արդեն սկսել էր ազդել և վիրահատությունն ավարտվեց առանց բարդությունների:
Սա մայրական հերոսության վառ օրինակ է, երկու շաբաթ անց նրանք դուրս գրվեցին հիվանդանոցից դստեր հետ, բայց նա չգնաց ամուսնու մոտ, դիմեց դատարան և բաժանվեց նրանից:
1
2
3
4
5
2
3
4
5
2
3
4
5
