Վաղինակ Շուշանյանը չդիմացավ փառքի փորձությանը

Գուրգեն Վարոսյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է .

Այո՛, Վաղինակը ձախողեց այս փորձությունովվ անցնելը, կամ էլ այլ կերպ ասած՝ նրա զվյոզդը տարավ: Սա մի օրինակ է, որը ցույց է տալիս, թե որքան վնասակար ազդեցություն կարող է ունենալ անսպասելիորն գլխիդ թափված ժողովրդական սերն ու ուշադրությունը:

Ու Վաղինակը, որին բոլորը սիրում էին հենց իր համեստության դիվանագիտական մոտեցումներ դրսևորելու, դաստիարակվածության ու այդ ձառքը անտեսելու համար, այսօր դրսևորում է տրամագծորեն հակառակ վարք ու բարքեր. ագրեսիվ է, անդաստիիարակ վարք է դրսևորում, հետևողական չէ ու առհասարակ, տպավորություն է, որ ահեստականորեն ուզում է վերադարձնել իր փառքի ժամը և կրկին ուշադրությունը գամել իր վրա, ընդ որում, անել այնպես, որ ինքը լինի զոհի կերպարում: Դրա համար էլ ականատես եղանք ոստիկանության հետ բապում հրահրելու փորձերի, փողոցային բառապաշարի ու կեցվածքի: Վերջում էլ գնացին ու Անդրիասի կրկեսին միացան: Հատկապես սա ինձ համար վերջակետ դրեց թե՛ Վաղինակի առումով, թե «Ո՛չ թալանին»- առումով, որովհետև Անդրիասը պալիտ եղած հակապետական ու հակազգային ուժերի էմիսսար ա ու վնասակար տարր՝ մեր հասարակության մարմնում:

Սակայն վերադառնանք Վաղինակին: Նրա ու յուր ընկերների համառ դեռ ուշ չէ խելքի գալը, բայց դա հեշտ էլ չի լինի: Պետք է նախ դադարեն պաթոսային հարցզարույցներն ու պոպուլիզմը, հետո պետք է մինիմիզացնեն մարգինալիստական հայացքների տեր մարդկանց ազդեցությունը իրենց գործում, որպեսզի էլի լինեն այն նոր շնչի կրողը, որն այդքան գրավեց մարդկանց, այլ ոչ թե ՀԱԿ-2, կամ էլ Նախախորհրդարանի պես ինչ որ հեղհեղուկ զանգված: Ու երրորդը՝ քիչ լսեն տարատեսակ պայքարիստներին ու գործեն խելացիորրեն:

Կից նյութն` այստեղ