Ինստիտուցիոնալ ճգնաժամը Հայաստանում
BlogՄովսես Դեմիրճյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է .
Դա այն է, երբ կրթական հաստատությունները չեն կրթություն տալիս, այլ մարդիկ կրթվում են այլ տեղերում՝ տանը, մասնավոր պարապմունքներով, աշխատավայրում և այլն:
Դա այն է, երբ ընտանիքը չի տալիս երեխային դաստիարակություն, այլ դրանով սկսում են զբաղվել փողոցը, դպրոցը, բուհը, բանակը, ամուսինը/կինը:
Դա այն է, երբ կառավարությունը չէ, որ կազմակերպում է մեր բարեկեցիկ կյանքը, այլ ծանոթ-բարեկամները, ընկերներն ու խնամիները:
Դա այն է, երբ սոցիալական ինստիտուտները՝ ընտանիքը, դպրոցը, բուհը, բանակն ու ոստիկանությունը, արդարադատության համակարգը և մյուսները, կան, բայց իրենց ֆունկցիաները չեն իրականացնում, այլ զբաղված են եսսսսիմ ինչով, իսկ նրանց ֆունկցիաները սկսում են իրականացնել այլ օղակներ՝ փողոցը դաստիարակում է, կրկնուսույցը՝ կրթում, բարեկամը՝ աշխատանքի տեղավորում, ծանոթը՝ տենդեր շահում և այլն:
Այդ ամենը միասին կոչվում է հայաստանյան կյանքի մշակույթ:
Եվ դա զզվելի է:
X