Անկախություն, ինչքան տխուր են աչքերդ
BlogԱրթուր Հայրապետյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է .
Բարև անկախություն ջան, չես բարևո՞ւմ, ձեռքս օդում ես թողո՞ւմ... Անկախություն, ինչքան տխուր են աչքերդ... չէ, պետք չէ, մենք չէ՞ որ պայմանավորվել ենք, որ պետք է քաղհանենք մոլախոտը, հաղթանակենք ու ապրենք առողջ:
Այսօր դու էլի մեծացար, իսկ շատերը դեռ մսուր-մանկապարտեզ են գնում ու մեզ համոզում են, թե ոչխարը, դա մարդ է... ոչխարը շատացել մարդ է ուտում, ու ասում են՝ ճիշտ է. էհե՜յ...
Ես ապրում եմ փոքրիկ երկրում և որպեսզի այն ավելի չփոքրացնեմ, պատրաստվում եմ այնտեղ ապրել նաև հետագայում...
Բարև քաղաք... լա՞վ ես: Ես՝ քո ամենասովորական քաղաքացին, ով իբր ազատ, անկախ երկրում է ապրում, ասում եմ՝ ծնունդդ շնորհավո՛ր անկախություն: Թո՛ղ, ապաքինվի հոգիդ, առողջ ու հաղթական լինելու կորովը չկորցնելու միակ ձգտումով: Գիտես քանի հոգի անկախության համար գլուխը հողին դրեց, գիտես քանի հոգի պայքարեց, որ հասնի անկախությանը, իսկ հիմա, ովքեր են քո տերերը... Ես եմ մեղավոր, դու ես մեղավոր, որ այսօր անկախությունը կորցրել ու ազատություն ենք մուրում...
Անկախություն, ինչքան տխուր են աչքերդ... չէ, պետք չէ, մենք չէ՞ որ պայմանավորվել ենք, որ պետք է քաղհանենք մոլախոտը, հաղթանակենք ու ապրենք առողջ: Այսօր դու կրկին մեծացար... թո՛ղ քո աչքերը միշտ ժպտան... ու քո ներսում ապրող հայը մի քիչ մեծանա, լինի արժանին քեզ ու քո ստեղծած աշխարհում մնա ինձ նման ամենասովորական ու ամենանվիրականը: