Ես ունեմ մի ընկեր, ով երբեք չի կարողանում երկար նստել մի տեղում: Նա սիրում է մշտապես ճանապարհորդել, փնտրել հազվադեպ հանդիպող բաներ: Նա չի կարող անտարբեր անցնել հին ավերված տան կամ այլ անմարդաբնակ տարածքների կողքով:
Եվ հետո մի օր նա գտավ սարդինայով պահածոյացված մի տարրա, որը թվագրվում է 1960 թվականից:
Ինձ շատ հետաքրքրեց, թե ինչ է այդ տարրայի ներսում, և ես խնդրեցի դա որպես նվեր:
Ես որոշեցի անցկացնել մի փորձ և համեմատել այդ տարրան ժամանակակաից պահածոների հետ, որոնք մենք կարող ենք ձեռք բերել ցանկացած խանութից: Ինձ հետաքրքրում էր, թե դրանց տեսքը և համը որքանով է տարբերվում:
Ահա թե ինչ հայտնաբերեցի ես
Առաջին հերթին ուզում եմ նշել, որ երբ բացեցի տարրան, հասկացա, որ կափարիչները պատրաստված են ավելի ամուր մետաղից և անմիջապես զգացի ձկների հաճելի բույրը:
Պահածոյի մեջ բավականին շատ ձուկ կար: Մինչդեռ ժամանակակից պահածոներում կա շատ քիչ ձուկ, և մեծ քանակությամբ հեղուկ: Բայց սրա մեջ հակառակն էր:
Մեկ այլ կարևոր կետ, որը ես նկատեցի, այն էր, որ հեղուկը իրոք յուղ էր պարունակում: Իսկ ժամանակակից արտադրողները յուղը ջրով նոսրացնում են:
Ես որոշեցի ռիսկի դիմել և փորձեցի սարդինաները, որոնք պատրաստվել էին դեռևս 1960-ին: Անկեղծ ասած, ես ապշած է, քանի որ ձուկը շատ համեղ էր և չկար որևէ քիմիական համ: Խորհրդային Միության տարիներին մթերքներն ավելի որակյալ էին, քան մեր օրերում:
1
2
3
4
5
1
2
4
5
1
2
3
4
5
