Պն-ն, բանակը վեր են քաղաքականությունից, անցողիկ շահերից ու համարվում են ազգային կոնսենսուսի սուբյեկտներ
BlogՍուրեն Սուրենյանցը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է.
Երբ սահմանին անհանգիստ է, մեր բանակը, նրա զինվորը, սպան, նախարարը բոլորինս են՝ անկախ քաղաքական հայացքներից, գաղափարական տարաձայնություններից, ընթացիկ վեճերից: Այդպես էր ղարաբաղյան պատերազմի ժամանակ, այդպես է նաև հիմա:
Բանակին հաջողվել է երկու շատ կարևոր առաքելություն կատարել, իրականություն դարձնել:
Բանակը մեր երկրի ամենակայացած պետական կառույցն է, որին այս տարիների ընթացքում հաջողվել է ոչ միայն պատվով կատարել իր գործառույթը, այլ նաև հաճախ, շատ հաճախ լրացնել այն բացը, որը հետևանք է պետական մյուս մարմինների անգործության, թերացումների: Մեր դիվանագիտությունը կաղում է՝ վտանգելով երկրի անվտանգությունը, ինքնիշխանությունը, մեր բանակը՝ հաճախ մեր տղերքի զոհերի գնով, Հայաստանը դարձյալ դարձնում է տարածաշրջանային գործոն, իրապես անկախ երկիր:
Օլիգարխիկ համակակարգն՝ իր ցինիզմով, քաղաքացուն օտարում է պետությունից, բանակի զինվորն՝ իր սխրանքով, հայրենիքի գաղափարն արթուն է պահում հազարների մոտ:
Պատահական չէ, որ բանակը դարձել է համազգային միասնության խոհրդանիշ, մի ընդհանուր արժեք, որով հպարտանում են երկրի նախագահն ու ընդդիմության առաջնորդը, օլիգարխն ու բանվորը, մտավորականն ու կալանավորը:
Պն-ն, բանակը վեր են քաղաքականությունից, անցողիկ շահերից ու համարվում են ազգային կոնսենսուսի սուբյեկտներ:
ՊՆ նախարարը, բանակի ղեկավարը՝ պատերազմի հերոս, սիրված գեներալ Սեյրան Օհանյանը պարտավոր է հաշվի առնել այս իրողությունները և դադարեցնել իր մասնակցոությունը ԱՅՈ-ի քարոզարշավին(սա ես ասում եմ՝ անկախ այն հանգամանքից, որ ԱՅՈ-ի կողմնակից եմ):
Սեյրան Օհանյանը պետք է գիտակցի, որ ինքը ղեկավարում է կառույց, որը բոլորինն է՝ բառիս իսկական իմաստով: Բանակում ԱՅՈ և ՈՉ չկա, բանակում կա մի բառ՝ Հայաստան: