Նոր սահմանադրությունը վերջնականապես զրկում է մեզ ինքնիշխանությունից

Գրիգոր Բարսեղյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է .

Մինչ բոլորը ընկել են երկրորդական դետալները քննարկելու գիրկը, այս Սահամանդրության իսկական վտանգների մասին թեմաները մղվել են լուսանցքից դուրս։ Մինչդեռ, նման փաստաթղթի անցկացումը վերջնականապես կիմաստարկի այն ամենը, ինչ ձեռքբերվեց 1988-1991 թվականներին և ամրագրվեց 1994 թվականի զինադադարով։

Նոր Սահմանադրությունը մեզ վերջնականորեն և իրավականորեն ձևակերպված արտաքին կռավարման տակ է մտցնում միջազգային այնպիսի կառույցների կողմից, ինչպիսիք են Համաշխարհային բանկը, Արժույթի միջազգային հիմնադրամը, Եվրամիությունն ու ԵԽԽՎ-ն և այլն։ Ու հենց սրա համար էլ Սահամանադրական բարեփոխումների նախագծի դաբրոն ստանալու համար հրավիրել էին Վենետիկի հանձնաժողվին, որպեսզի նրանք ասեն իրենց վերջնական խոսքը, որքանով է այս նոր փաստաթուղթը վերջնական մահապատիժ՝ Հայաստանի Հանրապետության ինքնիշխանության համար։

Մի մոռացեք, սահմանադրական բարեփոխումներն ընդունելու դեպքում, Հայաստանը ընդունում է նույնիսկ այն միջազգային համաձայնագրերի գերակայությունը սեփական օրենքների նկատմամաբ, որոնց ՀՀ-ն չի միացել ու չի վավերականացրել։ Նոր Սահամանդրությամբ նաև հստակ սահմանվում է, որ ԿԲ-ն չի ենթարկվում հայաստանյան պետական մարմիններին, այլ միջազգային կառույցների։ Միևնույն ժամանակ, փող տպելու մենաշնորհային իրավունքը հենց այս կառույցինն է։

Ու փոխանակ քննարկենք սա ու վճռական ոչն ասենք նման բռի ոտնձգությանը, դրել նազուտուզ ենք անում կառավարման մոդել, միասեռականների իրավունքի և այլ կոսմետիկ դեր խաղացող մանրունքների շուրջ։